nowozelandzkie pieniądzeWalutą w Nowej Zelandii jest nowozelandzki dolar (NZD), którego średni kurs wynosi około 2,3 zł (18.06.2010r). Obowiązuje od 1967 roku, kiedy to zastąpił jednostkę monetarną narzuconą przez byłych kolonizatorów, czyli funty, szylingi i pensy. Nominały banknotów to: 5, 10, 20, 50 i 100 dolarów, a monety to: 10-centówka ( kolor brązowy), 20- i 50-centów (srebrny) oraz 1- i 2-dolaróki (złoty). Banknoty wykonane są z polimeru propylenowego, a nie z papieru. Dzięki temu ich zaletą jest duża trwałość – większa odporność na podarcia czy zgniatanie. Niestety ich ogromną wadą jest to, że dość szybko się rozchodzą…

I jeszcze coś co może zaskoczyć przy pierwszych zakupach. Wycofano monety 1-, 2- i 5-centowe, ale ceny często mają końcówkę ..2, ..4 czy ..7, zatem przyjęło się zaokrąglanie cen do najbliższej całkowitej wielokrotności 10 centów. W sklepach spotykałam się z tym dość często.

Z jednej strony (awers) na banknotach są bohaterzy narodowi, jak np. na 5-dolarówce widnieje Edmund Hillary – zdobywca Mount Everestu w 1953 roku. Drugą stronę (rewers) „ozdabiają” symbole Nowej Zelandii, które dla nowozelandczyków są szczególnie ważne, m.in. na rzeczonej 5-dolarówce widnieje pingwin. Jeśli chodzi o monety to na wszystkich awersach jest wizerunek królowej angielskiej, zaś na rewersach np. ptak kiwi (1 dolar) czy żaglowiec na tle wulkanu (50-centów).

Jaką walutę wziąć na wymianę?

Na pewno nie będzie problemu z wymianą walut najbliższych sąsiadów, czyli z dolarem australijskim, jenem czy batem, ale jak byście ich akurat nie mieli to kłopotem nie będzie również wymiana euro, dolara amerykańskiego czy funta 😉 Nie powiem co bardziej się opłaca, gdyż zależy to od aktualnego kursu. Moim zdaniem jednak bardziej sensowna jest wymiana niewielkiej ilości zaraz po przyjeździe, a potem bądź płacenie kartą (uwaga nasze karty płatnicze nie zawsze są honorowane, lepiej wziąć kredytową) bądź korzystanie z bankomatów.