Cesarz Etiopii, Haile Selassie, człowiek roku 1935 według magazynu Time, ostatni z biblijnych Mesjaszów zdaniem rastafarian, wyzwoliciel Etiopii spod okupacji włoskiej według wielu Etiopczyków, bohater książki Ryszarda Kapuścińskiego w świadomości Polaków.

Urodził się w 1892 roku, a w 1930 roku został Cesarzem, Zwycięskim Lwem Plemienia Judy, Wybrańcem Bożym, Królem Królów Etiopii. W uroczystości uczestniczyła także polska delegacja, której przewodniczył hrabia Dzieduszycki. Haile Selassie został wówczas odznaczony najstarszym i najwyższym odznaczeniem państwowym Rzeczpospolitej Polskiej, orderem Orła Białego.

Rządy Hajle Selassie przypadły na najbardziej burzliwy okres w historii Etiopii. Lata 1935 -1941 to okres włoskiej okupacji. Haile Selassie wraz z najbliższym otoczeniem schronił się w Wielkiej Brytanii. Powołał rząd emigracyjny oraz założył Fundację Obrony Etiopii i bardzo aktywnie zabiegał na arenie międzynarodowej o wsparcie wielkich mocarstw w walce z Włochami. W 1941 roku Brytyjczycy wyparli oddziały włoskie, a Haile Selassie powrócił na tron.

W 1963 roku Haile Selassie był jednym z głównych inicjatorów i gospodarzem konferencji założycielskiej Organizacji Jedności Afrykańskiej. Został również jej pierwszym przewodniczącym.

W  1974 roku wybuchła w Etiopii rewolucja, której liderem został Mengystu Haile Mariam. Cesarz został zdetronizowany, a kilkanaście miesięcy później zamordowany (wraz z rodziną i dygnitarzami). Jego szczątki (wraz z ciałem jego żony) w 2000 roku zostały pochowane w Katedrze Św. Trójcy w Addis Abebie.

Kim był Haile Selassie? O Haile Selassie krążą legendy… Książka Kapuścińskiego rysuje portret władcy ale nie cesarza Etiopii, postaci fikcyjnej inspirowanej osobą Haile Selassie.

„Istnieją w państwie osobistości, o których nic więcej nie wiadomo, prócz tego, że nie wolno ich obrażać” (podaję za: K. Kraus – Aforyzmy, Tłum. M. Dobrosielski)