Pustynia Namib położona jest przede wszystkim na terenie Namibii, która znajduje się w południowo – zachodniej Afryce na wybrzeżu Atlantyku. Pustynia rozpoczyna się na terenie Angoli i ciągnie się wzdłuż całego wybrzeża Namibii (od ujścia rzeki Kunene znajdującej się na granicy z Angolą na północy, po ujście rzeki Oranje na południu, na granicy z RPA). Namib w języku nama oznacza – olbrzymi , w innym tłumaczeniu oznacza również – miejsce gdzie nic nie ma. Od tego słowa pochodzi właśnie nazwa pustyni Namibii. Powierzchnia pustyni wynosi 130 tysięcy kilometrów kw., a jej wiek ocenia się na około 80 milionów lat. Przez co uznawana jest za najstarszą na ziemi.  Przez pustynię Namib przepływa rzeka Kauiseb, która przez większość roku jest wyschnięta. Dzieli ona Namib na dwie części – północną i południową. Północna część to skalista wyżyna, która od zachodu dochodzi do oceanu. Rejon ten nosi nazwę Wybrzeża Szkieletowego  i jest chroniony jako park narodowy. Południowa część pustyni ma charakter piaszczystej równiny z przemieszczającymi się półksiężycowatymi, prostymi lub gwiaździstymi wydmami. Piasek w pobliżu wybrzeża jest żółty, zaś im bardziej wejdziemy w głąb lądu zaczyna on przybierać ciemnoczerwoną barwę.  Łańcuchy wydm przebiegają w kierunku północ –południe i osiągają nawet do 200 metrów wysokości oraz 50 metrów długości. Najwyższe wydmy znajdują się w środkowej części pustyni niedaleko Sossusvlei, mają one nawet do 300 metrów wysokości. W ciągu dnia temperatura piasku może osiągnąć nawet 80 st. C. Pustynia Namib jest jednym z najbardziej ubogich w opady terenów na świecie. Rocznie opady wynoszą zaledwie 10-14 mm i zwykle występują tylko raz na kilka lat i tylko przez kilka dni.