Rijeka – czarna postać w turbanie i karnawał cz.1


zdjęcie-Chorwacja-widok na RijekęNiewiele osób wie, że największa chorwacka impreza karnawałowa odbywa się w Rijece. Co ciekawe, pierwszy oficjalny pochód karnawałowy w Rijece zorganizowano dopiero w 1982 roku, a w 1995 roku stała się już członkiem Europejskiej Fundacji Miast Karnawałowych. W tym roku impreza odbyła się po raz dwudziesty ósmy.
Każdego roku uczestniczą w niej tysiące Chorwatów, jak również przyjezdnych z innych krajów Europy. W roztańczonym tłumie można również spotkać rodaków z Polski. Do uczestnictwa w paradzie przyda się dobra kondycja i wymyślny kostium.
Pomysłowość przebierańców wydaje się nie mieć granic. Ulice miasta przemierzają: antyczni Rzymianie, kowboje i Indianie, sobowtóry znanych postaci z życia publicznego. Wiele kostiumów nawiązuje do miejscowego folkloru i tradycji. Jednym z przykładów są mężczyźni ubrani w owcze skóry, którzy dzwonią dzwonkami tzw. Zvončari. Zwyczaj ten ma na celu odgonienie złych duchów okresu zimowego i rozbudzenie czasu wiosennego. Podczas karnawału, Zvončari wędrują od jednej wioski do drugiej, robiąc przy tym mnóstwo hałasu.
Do typowego stroju takiego dzwonnika, oprócz wcześniej wspomnianej owczej skóry zalicza się białe spodnie, koszulę w czarno-białe paski, a wokół pasa zawieszone mosiężne dzwonki. W zależności od regionu noszą maski przedstawiające zwierzęce głowy albo kwiatowe kapelusze. Współcześnie Zvončari są jedną z głównych atrakcji rijeckiego karnawału, której nie da się nie zauważyć.zdjęcie-Chorwacja-plakat karnawału w Rijece
Karnawałowe szaleństwo rozpoczyna się od uroczystej ceremonii wyboru Królowej Karnawału i symbolicznego przekazania kluczy do miasta – Mistrzowi Ceremonii. Najbardziej spektakularnym wydarzeniem jest parada, której trasa przebiega przez centrum miasta, ulicami – Korzo, Ivana Zajca, Riva. Wydarzenie poprzedza parada, w której uczestniczą najmłodsi mieszkańcy Rijeki
Oprócz uczestnictwa w paradzie można również wybrać się na przechadzkę po mieście. Rijeka jest trzecim pod względem wielkości miastem Chorwacji i największym portem kraju. W czasach przedrzymskich tereny dzisiejszej Rijeki były zamieszkane przez plemiona ilirijskie. Rzymianie założyli tam osadę Tarsatica i wybudowali port. Po upadku cesarstwa, w VII wieku zaczęli się osiedlać Słowianie. W XI wieku miejscowość została podzielona, starożytną Tarsaticą władało cesarstwo niemieckie, na lewym brzegu założono chorwacki Trsat. Miasto w odróżnieniu od innych miejscowości Istrii nie znalazło się na dłuższy czas pod rządami weneckimi. Od XV wieku miasto należało do Habsburgów. Od początku XVIII wieku Rijeka stała się niezależnym portem. Po I wojnie światowej o miasto spierały się Włochy i Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Dopiero po II wojnie światowej zostało w całości włączone do Jugosławii. Dramatycznym wydarzeniem w historii miasta było trzęsienie ziemi z 1750 roku, kiedy to zniszczeniu ulegała większość zabudowań. Z tego powodu mogą się poczuć nieco zawiedzeni miłośnicy zabytkowych budowli, wąskich uliczek i spokojnych zaułków.
zdjęcie-Chorwacja-widok na RijekęNajstarszym zabytkiem miasta jest Brama Rzymska, która pozbawiona elementów dekoracyjnych, raczej nie przyciąga wzroku. W pobliżu znajduje się kościół patrona miasta – św. Wita oraz świątynia Wniebowzięcia Marii Dziewicy. Świątynia świętego Wita ma kształt rotundy, wyposażenie wnętrza pochodzi z epoki baroku. W kościele znajduje się krucyfiks Chrystusa z XIII wieku. Według legendy krucyfiks zaczął krwawić, kiedy rzucił w niego człowiek nazywający się Petar Lončarić. Za karę otworzyły się ziemskie czeluści i pochłonęły grzesznika, a z ciała Chrystusa popłynęła krew.
Święty Wit, patron miasta pochodził z Sycylii. Zginął śmiercią męczeńską podczas prześladowań za panowania cesarza Dioklecjana. Według źródeł został ugotowany z kotle z wrzącym ołowiem, po czym rzucony lwom na pożarcie.


Kategoria: Chorwacja
Tagi: , , , , ,

O

Absolwentka nauk geograficznych. Kocha wędrówki po świecie, bliskie i dalekie. Z zamiłowaniem eksploruje kraje Morza Śródziemnego. Uwielbia atmosferę sennych, skąpanych w słońcu miasteczek południa Europy, zapach kwitnących drzewek pomarańczowych i niepowtarzalny aromat oliwy z oliwek. Każda podróż staje się źródłem nowych inspiracji kulinarnych, które z zapałem realizuje. Co roku odkrywa nowe zakątki w Polsce.

Dodaj komentarz

pole opcjonalne