Chcąc przekroczyć Zieloną Linię i przejść na teren Nikozji Północnej musimy udać się na przejście graniczne przy Pałacu Ledra. Po dopełnieniu formalności i otrzymaniu „wizy” wkraczamy na tereny tureckie.
Część północna podzielonego miasta jest zdecydowanie bardziej spokojna, życie zdaje się tu płynąć jakby w zwolnionym tempie, ludzie nigdzie się nie śpieszą. Niestety widać również popadające w ruinę, zaniedbane zabytki. Należy tutaj zaznaczyć, że to na terenie Nikozji Północnej pozostały najwspanialsze zabytki z bogatej historii miasta. Nikt tu jednak się tym nie przejmuje. Działania konserwatorskie skupiają się na ratowaniu zabytków, związanych z turecką historią wyspy. O dziedzictwie weneckim i greckim, Turcy chcieliby zapomnieć i poddają je próbom czasu. Historyczną część miasta zamieszkują głownie ludzie biedni, przesiedleni z terenów Turcji, nie związani z dziedzictwem Cypru.
Na terenie Nikozji Północnej znajduje pozostałe pięć bastionów, wchodzących w skład murów obronnych oraz Brama Kyreńska – jeden z najcenniejszych zabytków miasta. W odróżnieniu od Nikozji Południowej, Turcy nadali bastionom swoje własne nazwy.
W Bastionie Musalla (Barbaro) urządzono Muzeum Walki Narodowowyzwoleńczej, które ma być odpowiedzią na podobne muzeum, znajdujące się na terenie Nikozji Południowej. Na terenie Bastionu Cephane (Quirini) znajduje się pałac prezydenta Cypru Północnego.
W okolicach bramy Kyreńskiej zlokalizowane jest Mevlevi Tekke, gdzie mieści się obecnie Muzeum Etnograficzne. Dawniej był to klasztor zajmowany przez mewlewitów (mevleviye), bractwa założonego w XIII wieku w oparciu o nauki Maulana Mevlany. Zakonnik zasłynął wirującym tańcem, podczas którego zakon wprowadzał się w trans wywołany ruchem wirowym. Zakon znany jest obecnie pod nazwą wirujących derwiszy. W niezmienionym stanie zachowała się min. sala klasztoru, w której tańczyli derwisze.
Centrum tureckiej Nikozji jest Plac Atatürka, gdzie przed podbojem przez imperium osmańskie stał pałac dynastii Lusignanów, a potem rezydencja weneckich gubernatorów wyspy. W pobliżu placu stoi meczet Sarayönii Camii. Najstarszy kościół gotycki na Cyprze, gdzie odbywały się koronacje władców Cypru to obecnie meczet Selima (Selimiye Camii). Budowę świątyni rozpoczęto w 1209r. za czasów dynastii Lusignanów, a konsekrowano w 1326 roku. Świątynia została przekształcona w meczet za czasów imperium osmańskiego. Dobudowano dwa 50-metrowe minarety, które widoczne są prawie z każdego punktu w mieście i które kontrastują z ostrymi gotyckimi łukami. Został zniszczony cały wystrój gotycki: ambona, ławki, malowidła. Ich miejsce zastąpiły inne elementy wystroju świątyni islamskiej.
Jednym z najciekawszych zabytków Nikozji Północnej jest Bedenstan, co w języku tureckim oznacza zamykany bazar, gdzie handluje się cennymi przedmiotami, przede wszystkim biżuterią. Przed panowaniem osmańskim Bedenstan był kościołem bizantyjskim. Został splądrowany przez Turków i zamieniony na spichlerz, oraz miejsce handlu tkaninami. Ze względu na wartość historyczną Bedenstan jest od kilku lat odrestaurowywany.
Jednym z podstawowych obiektów publicznych w tureckim mieście są łaźnie. Łaźnie w Nikozji Północnej-Büyük Hamam są czynne od początku swego istnienia.
Do czasów współczesnych przetrwały również dawne zajazdy dla kupców, bardziej znane jako karawanseraje. W pobliżu wspomnianych łaźni stoi tzw. Gospoda Hazardzistów czyli Kumarsilar Hani, również niedaleko stoi Büyük Han. Budowle są przykładem tureckich zajazdów wewnątrz murów obronnych.
Zwiedzanie Nikozji można zakończyć filiżanką kawy i kawałkiem baklawy w jednej z tutejszych kafejek.
