Zgodnie z tradycją Greckiego Kościoła Prawosławnego, Święta Bożego Narodzenia obchodzi się podobnie jak u nas – 25 grudnia. Zwykle w Wigilię, dzieci spotykają się i grupami kolędują od domu do domu. Według zwyczaju śpiewane przez nie pieśni mają przysporzyć domostwu wszelkich łask i szczęścia. Pieśni wykonywane są często przy wtórze instrumentów np.: metalowych trójkątów. Mali kolędnicy wynagradzani są za swoje występy smakołykami, najczęściej słodyczami i suszonymi owocami.
W dniu Bożego Narodzenia odbywa się uroczyste nabożeństwo. Później rodziny spotykają się na świątecznej uczcie.
Nieodłącznym elementem Świąt, spotykanym praktycznie na każdym stole jest „chleb Chrystusa” czyli Christopsomo. Jest to zwykle okrągłe ciasto, które przygotowuje się z dodatkiem drożdży, czerwonego wina, oliwy, rodzynek, orzechów i przypraw korzennych, na wierzchu często ze znakiem krzyża lub ryby. Na świątecznych stołach znajdziemy różne inne słodkie smakołyki, z pewnością będą to: melomakarona – ciasteczka w syropie miodowym, kourabiedes – ciasteczka maślane z dodatkiem migdałów oraz oczywiście baklavas. Tradycyjnie przygotowuje się również potrawy z wieprzowiny. Bardzo popularnym daniem świątecznym, które przybyło do Grecji na początku XIX wieku jest indyk. Przyrządza się go często pieczonego i faszerowanego kasztanami. W greckich domach choinka należy do rzadkości, chociaż ostatnio staje się coraz bardziej popularna, w każdym razie nie jest to tradycja rodzima. Symbolem świąt w domach jest przyozdobiony światełkami statek – łódź rybacka. Innym symbolem świąt jest gałązka bazylii – święte ziele Grecji owinięte wokół drewnianego krzyża, które zanurza się w poświęconej wodzie i raz dziennie jeden z członków rodziny skrapia dom. Zwyczaj ten ma zapewnić spokój domowi i ochronić przed stworkami nazywanymi kallikantzaroi, które zjawiają się właśnie w okresie świątecznym. Kallikantzaroi to włochate stwory, które żyją pod ziemią, a w okresie świątecznym wychodzą na powierzchnię. Ich pojawienie się wprowadza w życie ludzkie zamęt. Stwory lubią psocić i płatać figle. Repertuar złośliwości, który jest im przypisywany jest niezwykle szeroki, na przykład mogą wywołać pożar lub sprawić, że mleko skwaśnieje. Skutecznie odstrasza je święcona woda i blask płomieni.
Zwyczaj obdarowywania się nawzajem prezentami przypisany jest do pierwszego dnia Nowego Roku. 1 stycznia tradycyjnie jest dniem Świętego Bazylego, jednego z Ojców Kościoła Wschodniego. Do zwyczajów Nowego Roku również spożywanie ciasta, nazywanego Vassilopitta czyli „chleb św. Bazylego” W cieście chowa się monety. Osoba, której przypadnie kawałek ze schowaną monetą może liczyć na szczęście i radość w nadchodzącym roku.
Coraz częściej przejmowane są obce zwyczaje, zauważalne jest to również w Grecji. Należy do nich wspomniane już drzewko świąteczne, zwyczaj wysyłania kartek świątecznych, który wcześniej w Grecji nie był spotykany. W miastach stawia się choinki i przyozdabia witryny sklepowe.
