Kadyks to miasto wyjątkowe pod wieloma względami. Po pierwsze jest to jedno z najstarszych miast na Półwyspie Iberyjskim. Według legendy zostało założone przez Herkulesa. Bardziej prawdopodobne jest jednak, że założyli je Fenicjanie około 1100 roku p.n.e. Około 500 lat później osiedlili się tam Kartagińczycy, a w 206 roku p.n.e. przybyli Rzymianie. Przez długi okres Kadyks znajdował się pod panowaniem arabskim. Przejęcie miasta przez świat chrześcijański nastąpiło w 1262 roku za sprawą Alfonsa X. Kadyks miał również swój udział w podboju Nowego Świata. W 1493 roku z tamtejszego portu wyruszył Krzysztof Kolumb w drugą podróż do Ameryki. Kadyks był najważniejszym portem, odgrywającym kluczową rolę w handlu z Nowym Światem. „Czy to Wenus Afrodyte występuje jak śnieżna piana z odmętów bezdennego morza? Czy to grupa srebrnych minerałów wyziera ponad wzburzone fale oceanu? Czy to nie złudzenie mego wzroku lub kaprys wyobraźni, wybujałej obrazami tego południowego nieba? Nie! To Kadyks wznoszący się ponad modre wody Atlantyku, Kadyks śnieżny, piękny, kąpiący swe stopy w czystych nurtach morza, a pławiący swe szczyty w jasnym lazurze przezroczystego nieba. Piękność jego ciągle wzrasta, coraz więcej świetniej z każdym obiegiem potężnych kół, rozdzielających bałwany i zostawiających długą, pienistą drogę za nami. Kadyks wydaje się odosobniony od lądu jak wyspa; długi, piaszczysty język łączący go z lądem znika zupełnie, nawet jeszcze w bliskości: tak jest mało wyniesionym ponad powierzchnię piętrzących się fal.” – taki zachwyt wzbudziło miasto w oczach Teodora Tripplina w czasie podróży z 1837 roku.

Kadyks z daleka może kojarzyć się z ogromnym zamkiem wznoszącym się na morskich falach. Piękne budowle, czystość domów i ich oślepiająco biały kolor może nieco przybladły w porównaniu do relacji podróżników z XIX wieku. Z pewnością jednak wart jest obejrzenia, chociażby ze względu na swoją południową atmosferę, piękne detale architektoniczne i przyjaznych ludzi. Warto tam również zawitać ze względu na bogatą historię, która wyłania się z każdej uliczki starego miasta.

Najładniejszą częścią Kadyksu jest oczywiście stara dzielnica, ulokowana na półwyspie wcinającym się w morze. Charakterystyczne są piękne balkony ogrodzone metalowymi balustradami i przyozdobione niewiarygodną wprost ilością doniczek z kwiatami. Bogate dzieje miasta dokumentują zbiory zebrane i zaprezentowane w Museo Histórico Municipal i w Museo de Cádiz. Znajduje się tam ponadto ciekawa kolekcja obrazów autorstwa: Zurbarána, Murilla, van Dycka i Rubensa.
Uwagę większości przybywających do miasta skupia potężnych rozmiarów katedra. Świątynia zastąpiła stojący obok kościół Santa Cruz pochodzący z XIII wieku. Katedra została wybudowana znacznie później, bo w XVIII wieku. Wieńczy ją ogromna kopuła ze złotymi dachówkami, które płoną oślepiającym blaskiem w promieniach słonecznych. Wnętrze wypełniają marmury, arkady i kolumny. W katedrze znajduje się skarbiec skrywający wspaniałe obrazy i klejnoty.

Na końcu promenady nadmorskiej znajduje się bastion San Sebastian, który jest niestety niedostępny dla zwiedzających. W głębi starego miasta znajduje się kościół – Oratorio de San Felipe de Neri, gdzie proklamowano konstytucję. Warto koniecznie udać się na Torre de Tavira, skąd roztacza się najładniejsza panorama miasta. Można również zajrzeć do Capilla del Carmen, gdzie znajduje się słynny obraz autorstwa El Greco – Ekstaza Św. Franciszka. Z kolei w Oratorio de la Santa Cueva można zobaczyć freski namalowane przez Francisco Goyę.