Będą w Turcji nie można zapomnieć o wybraniu się na wycieczkę do Pamukkale i antycznego miasta Hierapolis. Pamukkale to wapienna góra znajdująca się w pobliżu miasta Denizli. Pamukkale oznacza dosłownie – zamek z bawełny. Nad Pamukkale znajduje się starożytne miasto Hierapolis, które pełniło rolę uzdrowiska. Woda wypływająca ze wzgórza, na którym stoi antyczne miasto jest bardzo bogata w wapień. Wapień osadzał się na zboczu, tworząc kaskadę, zwaną tarasami lub basenami. Osad odkładał się wzdłuż i wszerz całego zbocza tworząc trawertyny. Wapień osiadł na obszarze około 4km2. Progi każdego z trawertynowych basenów są zakończone śnieżnobiałymi stalaktytami. Temperatura wody w basenach waha się między 30oC, a 55oC. Jest to dodatkowy atut tego miejsca sprzyjający kąpielom leczniczym. Tarasy wapienne (trawertynowi baseny) oraz pozostałości miasta Hierapolis zostały objęte ochroną, jako park narodowy, również oba obiekty są wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Wycieczki zorganizowane z reguły rozpoczynają swoją podróż od ruin antycznego miasta Hierapolis, a następnie po przejściu przez miasto dochodzi się do trawertynowych basenów. Na początku naszym oczom ukazuje się olbrzymia nekropolia rzymska. To jeden z najlepiej zachowanych cmentarzy antycznych. Większość grobów to małe komnaty, bogato zdobione.    Idąc w stronę miasta zobaczymy ruiny rzymskich łaźni z III w. n.e, która w okresie Bizancjum została zamieniona na kościół. Do miasta wchodzi się przez bramę Domicjana, uważa się, że jest ona łukiem triumfalnym. Za bramą znajduje się mała kaplica bizantyjska. Niedaleko niej znajdziemy też ruiny latryny, która był niezbędna w tak dużym mieście. W mieście odnajdziemy też ruiny odpowiednika greckiej agory. W mieście ostały się ruiny największej w Hierapolis trzynawowej bazyliki bizantyjskiej. W centrum miasta stoją pozostałości świątyni Apolla, z której kapłani szukali natchnie w pobliskim źródle Plutonium, bijącego z jaskini. Z jaskini wypływała ciepła woda, a dwutlenek węgla wydobywający się na powierzchnię ziemi powodował unoszenie się trujących gazów. Gaz miał najsilniejsze stężenia na wysokości kolan, dlatego wszystkie zwierzęta prowadzone przez Kaplanów do jaskini ginęły, a kapłani wychodzili z niej bez żadnego uszczerbku na zdrowiu. W ten sposób zyskiwali posłuszeństwo mieszkańców. Dziś Plutonium jest zamknięta za kratami, bo kilku ciekawskich próbowało sprawdzić czy te informacje są prawdziwe i niestety nie mieli tyle szczęścia, co wyćwiczeni kapłani. Dla bezpieczeństwa turystów jaskinia została zamknięta. Za świątynią idąc w górę odnajdziemy ruiny rzymskiego teatru (mógł pomieścić około 14 tysięcy widzów), który powstał w II w. n. e.za czasów panowania cesarza Hadriana (podczas wykopalisk znaleziono dobrze zachowane popiersie władcy). Wychodząc z teatru już prawie na wprost nas znajdują się torfowe baseny. Jeszcze podłodze znajdziemy tzw. baseny Kleopatry, to ruiny Pamukkale Termal, gdzie legenda głosi Kleopatra przyjeżdżała na zabiegi uzdrowiskowe, a po każdej kąpieli w tym basenie młodniała. Basen jest dość nietypowy, bo na jego dnie znajdują się fragmenty antycznych budowli: kolumny, łuki, kawałki portali. Kąpiel w tym basenie ze względu na jego naturalne właściwości, sprzyja osobom z problemami reumatycznymi. Po takiej kąpieli czas zwiedzić trawertynowi baseny. Przed wejście do basenów każdy turysta ma obowiązek ściągnąć obuwie. W basenach można się kąpać i spacerować do woli. Pamukkale to piękny wytwór natury, który polecam każdemu do obejrzenia. Opisanie go lub zobaczenie na zdjęciach to naprawdę nie to samo co przeżycie na żywo.