Wędrując po ulicach tureckich miast, wchodząc do sklepów, hoteli czy spacerując po bazarach natkniemy się wszędzie na portrety jednego człowieka. To Mustafa Kemal, pierwszy prezydent Republiki Tureckiej. Każde miasto lub wieś zdobią pomniki Kemala, a ulice noszą jego imię. Przez piętnaście lat pełnił urząd prezydenta. Zasłynął przez lata swojej kadencji jako prezydent reformator. Prowadzona przez niego polityka została na jego część nazwana kemalizmem (oznaczało to rozwijanie się Turcji w kierunku Europy zachodniej). Chciał on przemienić swój rodzimy kraj w nowoczesne państwo. Głównymi reformami przeprowadzonymi przez Kemala były:

• laicyzm – oddzielenie państwa od kościoła
• nacjonalizm
• republikanizm
• populizm (ścisła współpraca państwa z ludem)
• ingerowanie państwa w życie gospodarcze
• głęboka chęć europeizacji Turcji.

Najcięższą do wprowadzenia w życie reformą okazał się laicyzm, który uderzał w życie Turków uzależnione od zasad Koranu. Obalenie kalifatu (państwo o ustroju religijnym na którego czele stoi kalif), odbiło się w Turcji wystąpieniem zbrojnym ortodoksyjnej ludności z regionów wschodniej Anatolii. Szkoły Religijne były zamykane. Zlikwidowano również wszystkie religijne zakony m.in. zakon wirujących derwiszy. Kolejna ustawa „kapeluszowa” zakazywała noszenia przez mężczyzn fezu (nakrycie głowy kształtem przypominające ścięty stożek, zazwyczaj koloru czerwonego).  Złamanie zakazu było traktowane jako przestępstwo kryminalne i karane śmiercią. Turkom ustawowo został narzucony strój w stylu europejskim. Za prezydentury Kemala został wprowadzony nowy kodeks cywilny, prawny i handlowy. Alfabet arabski został usunięty i zastąpiony łacińskim.

Mimo, że polityka Mustafy Kemala to nie tylko same pozytywy, to w myśli narodu Tureckiego był widziany jako prawdziwy wybawca.  Dowodem czego było nadanie mu przez parlament w 1934r. przydomku Atatŭrka – „ojciec Turków”. W cztery lat później Mustafa Kemal umiera. Jego ciało zostaje przewiezione do Ankary, a w  1953r. powstało tam mauzoleum jego imienia.

Kemalizm przetrwał w Turcji po dziś dzień. Najważniejszą z reform, które przetrwały po śmierci Atatŭrka jest nacjonalizm (postawa społeczno – polityczna uznająca naród za najważniejsze dobro w sferze politycznej). Mustafa Kemal był gorącym zwolennikiem tej reformy, którą wyrażał w słowach „Ne mutlu Tŭrkŭm diyene – Jakie to szczęście móc powiedzieć: jestem Turkiem”.