Będąc w Turcji, pod czas tureckiego wieczoru, punktem obowiązkowym repertuaru jest zawsze taniec wirującego derwisza. Będzie to jednak pozbawione mistycyzmu show przygotowane jedynie dla uciechy turystów. Wszystkim, którzy są zainteresowani odczuciem prawdziwej atmosfery pod czas rytualnego tańca zapraszam do Konyi, skąd to zakon wirujących derwiszy pochodzi. Jest ona położona około 100 km od Ankary, a trasa ta pokonywana samochodem zajmuje około 3h. Zakon wirujących derwiszy powstał w XII w. Jego twórcą był Calaleddin Rumi Mevlana, najwybitniejszy poeta suficki, mistyk i teolog islamu. Przydomek Mevlana został mu nadany przez jego uczniów, oznacza on „wielki mistrz”. Wirujący derwisze muzyką i tańcem czcili Allaha. Stroje derwiszy so bardzo skromne. W czasie tańca na głowie znajduje się sikki – wysokie nakrycie głowy, uznawane za nagrobek jaźni. Biała spódnica spełnia rolę całunu. Rytualny taniec jaki wykonują wirujący derwisze to sema, niektórym może się to wydawać śmieszne ale polega on na wirowaniu wokół własnej osi. W czasie tańca wirujący derwisz ma wyciągniętą prawą rękę ku niebu, w ten sposób odbiera boskie błogosławieństwo. Lewa ręka w tym czasie skierowana jest ku ziemi, rozdziela zaczerpnięte błogosławieństwo ziemi. Ten stan medytacji trwa około 10 minut. W tym czasie wirujący derwisze uwalniają się od spraw ziemskich. Na końcu rytuały zawsze dołącza do nich mistrz, który wcześniej czuwał nad prawidłowym wykonywaniem wszystkich ruchów. Niestety praktyki zakonu wzbudzały wiele kontrowersji. Po dojściu do władzy Mustafy Kemala Atatŭrka zakon wirujących derwiszy został zlikwidowany. Dziś w Konyi możemy zwiedzić Mauzoleum Rumiego, którego to budynek służył kiedyś jako jego dom, a w dawnym zakonie wirujących derwiszy grób Mevlany, jego ojca i syna oraz co po
niektórych znaczniejszych uczniów zakonu, szklaną gablotę z włosem z brody Mahometa, egzemplarze dzieł Mevlany. Również przedmioty, które były wykorzystywane przez zakon wirujących derwiszy: instrumenty muzyczne, elementy stroju mistyków oraz specjalne urządzenie, które pomagało w nauce ułożenia stóp pod czas wirowania.
Wiele już słyszeliśmy o zakonach różnego rodzaju. Jednak zakon wirujących derwiszy jest według mnie jedyny w swoim rodzaju. Co świadczy również o jego popularności i ilości odwiedzających to miejsce pielgrzymów. Jak również to, że 2007 został przez UNESCO ogłoszony rokiem Calaleddina Rumiego Mevlany.
