Palenque to jeden z ważniejszych ośrodków kultury Majów, położony w środkowym Meksyku, w samym sercu dżungli:) Odkryty został w XVIII w., ale dopiero w XX w. zaczęto go systematycznie badać. Nieustannie „napierająca” puszcza utrudnia bardzo prace – nie można odsłoniętego budynku zostawić nawet na chwilę, bo już zaraz wyrasta na nim jakieś drzewo albo gąszcz innych roślin tropikalnych okrywa ruiny…
Miasto powstało ok. 100 r. p.n.e., jednak okres jego największego rozkwitu przypada na VI-VIII w. n.e., głównie na okres panowania króla Pakala, który panował w VII w. To za jego panowania powstało wiele placów i budynków, m.in. Świątynia Inskrypcji. Jego syn, Kan Balam II, kontynuował prace ojca. Miasto zostało gwałtownie opuszczone w X w. z nieznanych jeszcze przyczyn i bardzo szybko porosło lasem.
Krążą pogłoski, że Harnan Cortes podszedł na odległość 40 km od zabytków nie będąc świadomym ich istnienia. Hiszpański duchowny poinformowany o istnieniu kamiennego pałacu w puszczy, wysłał tam ekspedycję, aby później ogłosić, że odnalazł stolicę zaginio
nej Atlantydy. Kolejna wyprawa, z 1787 r, już rzetelniej opisała ukryte miasto. Przez kolejne lata było ono celem wielu odkrywców. Jedną z ciekawszych postaci jest hrabia de Waldeck, który w wieku 60 lat przez dwa lata mieszkał na szczycie jednej ze świątyń. Jego opis miasta bynajmniej nie ma wiele wspólnego z rzeczywistością.
Podziwiać możemy „jedynie” kilkadziesiąt z prawie 500 budowli rozrzuconych na 15 km2 – reszta ukryta jest w otaczających strefę archeologiczną wzgórzach. Wszystkie budowle budowano z szarego kamienia bez użycia metalowych narzędzi, jucznych zwierząt czy koła. Budynki były pomalowane na jaskrawoczerwony kolor.
Najważniejszym z nich jest wspomniana już wcześniej Świątynia Inskrypcji – Templo de las Inscripciones – zbudowana na schodkowej piramidzie. Wejścia do niej mieszczą się pomiędzy sześcioma filarami ozdobionym
i dawniej postaciami wykonanymi ze stiuku. Nogi postaci wykonane były w formie głów węży (do dnia dzisiejszego pozostały jedynie fragmenty tej dekoracji). Po obu stronach wejścia wykuto 620 hieroglifów, od nich pochodzi nazwa świątyni. Stromy dach świątyni zwieńczony był ażurowym grzebieniem. Wewnątrz świątyni znajduje się imponujący grobowiec króla Pakala. Po przekątnej do Świątyni Inskrypcji stoi zespół pałacowy – niezwykła konstrukcja z czterema dziedzińcami przeplecionymi labiryntem korytarzy i komnat.
Synowi Pakala poświęcone były trzy świątynie tworzące Grupo de la Cruz – Słońca, Krzyża i Krzyża Zdobionego Listowiem. Na południe od nich usytuowany jest Południowy Akropol – grupa budynków ukrytych w puszczy, intensywnie badanych przez archeologów.
Wędrując po terenie strefy archeologicznej co chwilę natykamy się na pozostałości budynków wystające spod ekspansywnej roślinności. Warte wzmianki jest jeszcze m.in. boisko do gry w pelota, Łaźnia Królowej czy Most Nietoperza. Uroku dodają strumienie i wodospady z krystalicznie czystą wodą.
Całość – niesamowita. Wizyta w Meksyku nie będzie pełna, jeżeli nie odwiedzimy tego magicznego miejsca.