Co raz częściej popularne stają się kierunki wyjazdów turystycznych do miejsc, które nie należą do najbardziej uczęszczanych. Konflikty na Bliskim Wschodzie i w północnej Afryce, zainspirowały podróżników do odkrywania nowych miejsc podróży. W ten o to sposób na popularności zyskała Gruzja. Nie jest to jeszcze turystyczna perełka, ale z roku na rok, coraz większa liczba turystów postanawia odwiedzić ten „magiczny” kraj u stóp Kaukazu. Turyści spragnieni poznania kaukaskiej krainy lądują najczęściej w stolicy kraju, Tibilisi. To największe
Smażone tarantule – Kambodża
du arabów i ekspansji islamu na tych terenach. Większość Irańczyków przeszła wówczas na islam, nadal jednak pozostało tu około 40 000 Zoroastrian, z czego 5,5 tyś zamieszkuje w Yazd.
Ahem Nano.
Yazd uważany jest za najstarsze miasto świata, zamieszkiwane nieprzerwanie od ponad 7000 lat do dnia dzisiejszego. Na ową długowieczność miasta duży wpływ miało jego korzystne usytuowanie na ważnych szlakach handlowych oraz to, że pomimo bogactwa jakim cieszyli się jego mieszkańcy, nigdy nie sięgali oni po władzę. Historyczne źródła, m.in. z zapisków Marco Polo, głoszą, że już w XIII wieku Yazd uważany był za wspaniałe, dobrze prosperujące miasto i ważny ośrodek handlowy. Największy rozkwit przeżywało ono w XIV i XV wieku, głównie dzięki produkcji i sprzedaży jedwabiu, dywanów i innych tekstyliów. Niestety z czasem utraciło swą dawną świetność i stało się nieznaczącą wysepką na rozległym pustynnym morzu. Zmieniło się to dopiero po wybudowaniu trakcji kolejowej łączącej Yazd z innymi częściami kraju. Obecnie miasto to jest jedną z największych atrakcji Iranu, której nie można pominąć!
tzw. Old City, w całości zbudowane z cegły gliniano-piaskowej o jasno-brązowym kolorze. Wąskie, niemalże puste uliczki, kamienne łuki i wystające z dachów badgirs – wieże wiatrów, sprawiają, że ma się wrażenie, że czas zatrzymał się tu co najmniej kilka wieków temu. Z pozoru wygląda ono na opustoszałe miejsce, jednak za jego murami mieszczą się domy, zamieszkiwane głównie przez liczną w Yazd populację Zoroastrian – wyznawców dawnej religii w Iranie.
W Yazd znajdują się również ciekawe muzea, np. Yazd Water Museum, przedstawiające qanats – dawne podziemne kanały wodne oraz urządzenia do nawadniania ziemi i liczne naczynia służące do picia i nabierania wody. Zaś spacerując po wąskich uliczkach starego miasta warto zrobić sobie kilka przystanków i odwiedzić całkiem ciekawe muzeum monet czy muzeum koranu.
dotknięte przez psa, należało wyprać co najmniej siedem razy, żeby można je było włożyć ponownie, jeżeli zaś pies oblizał czyjś talerz, należało go od razu wyrzucić do kosza. Później Khomeini powiedział, że nie wszystkie psy są nieczyste, niektóre z nich, zwłaszcza te które pomagają ludziom albo strzegą owiec, są w porządku i można je traktować na równi z kotami. 
zwanej powszechnie „ta’arof”. Można powiedzieć, że jest to taka formalna uprzejmość, która wpędza w zakłopotanie niejednego turystę. Przykładowo, pod koniec jazdy taksówką, kierowca na pytanie ile się należy, odpowiada, że nic, ale tak naprawdę nadal oczekuje zapłaty! Wynika ona z głębokiej uprzejmości Irańczyków oraz idei, by każdy człowiek był traktowany na równych prawach. Innymi słowy, polega ona na poprawnym zachowaniu, nawet jeżeli sprzeczne jest ono z tym, co dana osoba naprawdę myśli oraz na ocaleniu honoru Irańczyków, jeżeli nie mogą zachować się tak, jakby chcieli. Dobrym przykładem tego drugiego jest sytuacja, w której ubogi oferuje gościowi posiłek, mimo że nie ma w domu nic do jedzenia albo go po prostu na to nie stać… Mówi jednak co innego, gdyż tak uczynić należy. Dlatego niezmiernie ważne jest, by przynajmniej trzy razy grzecznie podziękować i odmówić skorzystania z oferty. Jeżeli jednak gospodarz nadal nalega, należy przyjąć posiłek czy gościnę, by go nie urazić.
również w pewnym fizycznym zachowaniu mającym na uwadze innych. Polega np. na nie odwracaniu się tyłem do innych, zwłaszcza starszych od siebie, przepuszczaniu gości przez drzwi, czy na krótkich pogawędkach, nawet przy zakupach w sklepie czy wymianie pieniędzy w banku.
nawet swoje łóżko, byle by gość był zadowolony. Jeżeli udaje się w dalszą podróż, często gospodarz płaci mu za taksówkę, a nawet bilet autobusowy czy kolejowy. Będąc zaproszonym do czyjegoś domu, dobrze mieć ze sobą, niewielki choćby podarunek – np. słodycze bądź kwiaty. Gest ten z pewnością zostanie doceniony przez gospodarza, a i nam będzie łatwiej przyjąć ten ogrom irańskiej gościnności.
dem ilości produkowanych filmów jak i swej rosnącej popularności. Najwięcej filmów kręci się w Mumbai, dawnym Bombaju, dlatego jego nazwa powstała z połączenia dwóch wyrazów: „Bombaj” i „Hollywood”, kojarzącym się przede wszystkim z produkcją filmową. Po raz pierwszy określenia tego użył jeden z indyjskich krytyków twierdząc, że rodzime kino jest porównywalne z amerykańskim. Miano to szybko się przyjęło, najpierw w Indiach, a potem na całym świecie. Nazwa ta odnosi się nie tylko do filmów powstałych w Mumbai, ale także w Madrasie i Kalkucie, które również szczycą się ogromną produkcją filmową.
są takie elementy jak zdrada, adopcja, choroba, sieroctwo, itd. Wprawdzie fabuła bollywoodzkich filmów jest dosyć monotonna, a koniec łatwy do przewidzenia, jednak nie to jest w nich najważniejsze. Hindusi nie potrzebują ambitnego kina, ale raczej kilkugodzinnej rozrywki, dlatego największe znaczenie mają w Bollywoodzie są stroje, dekoracje, muzyka i oczywiście piękni aktorzy i aktorki. Podyktowane jest to tym, że większość mieszkańców subkontynentu na co dzień zmaga się z życiem, ledwo wiąże koniec z końcem, a indyjskie produkcje to nierzadko dla nich jedyna atrakcja, podczas której mogą choć na chwilę zapomnieć o własnych problemach i przenieść się w kolorowy świat pięknych bohaterów. Ponieważ zaś wszystkie filmy przepełnione są muzyką, oglądaniu ich towarzyszą zazwyczaj tańce i śpiewy, nawet na sali kinowej czy w lokalnych dalekobieżnych autobusach.
subkontynentu. Jednym z najlepszych przykładów jest Shahrukh Khan – czarujący 40-latek o uroku niemowlaka i zniewalającym uśmiechu, uważanym za reinkarnację Ganeszy (hinduskiego boga z głową słonia). Jest on najczęściej pokazywaną osobą w telewizji, gra w każdym prawie że filmie, teleturnieju, programie, a do tego reklamuje niemalże wszystko – od Pepsi Coli począwszy na samochodach skończywszy. Ostatnio niesamowitą popularnością cieszy się również Salman Khan, ogłaszany przez wielu bollywoodzkich miłośników drugim najpiękniejszym człowiekiem na świecie. Kto jest tym pierwszym? Tego nie wie nikt… 
