Pátmos zajmuje szczególną pozycję wśród wysp greckich. O jej wyjątkowości decyduje niepowtarzalna atmosfera, która udziela się wszystkim przybywającym na wyspę.
Pátmos to niewielka wyspa w archipelagu Dodekanez, położonego najdalej od wybrzeży kontynentalnej Grecji, a blisko Turcji. Centrum administracyjnym archipelagu jest Rodos. Inną znaną i często odwiedzaną przez turystów wyspą Dodekanezu jest Kos.
Stolicą wyspy jest Pláka. Miejscowość zaczęła rozwijać się po zniszczeniu starożytnego miasta, które dokonało się prawdopodobnie na skutek trzęsienia ziemi. Miasteczko z labiryntem wąskich uliczek, w otoczeniu niewielkiej zabudowy, ascetycznych ścian bielonych wapnem, balkonów przyozdobionych kolorowymi kwiatami sprawia bardzo przyjemne wrażenie. Oprócz wspomnianego już Muzeum Archeologicznego warto również zajść do Muzeum Sztuki Ludowej, gdzie można zobaczyć kolekcję strojów ludowych, przedmioty codziennego użytku oraz stare fotografie.
Każda z greckich wysp ma swój niepowtarzalny charakter, miejscowy koloryt, który odróżnia ją od innych, z pozoru podobnych wyłaniających się z morza skrawków lądu. Wyjątkowe atrakcje i osobliwe miejsca znajdziemy z pewnością na Naksos. Po pierwsze, Naksos jest największą wyspą archipelagu Cyklad, to pierwsze „naj” już czyni wyspę „szczególną”. Na Naksos znajduje się również najwyższy szczyt na Cykladach o wysokości 1001 metrów n.p.m. Szczyt nazywany Zás lub Zeusem z całą pewnością wart jest zdobycia.
Większość osób zapytana z kim lub z czym kojarzy im się wyspa Mílos, z pewnością odpowiedziałaby, że z posągiem Wenus. Jest to oczywiście jak najbardziej uzasadnione skojarzenie. Słynny posąg, jedna z najbardziej znanych starożytnych rzeźb znajduje się obecnie w Muzeum w Luwrze. Rzeźba, chociaż jest znana jako Wenus przedstawia grecką boginię miłości Afrodytę. Została znaleziona na wyspie w 1820 roku przez jednego z miejscowych pasterzy, a później kupiona przez Markiza de Riviere, francuskiego dyplomatę w Turcji. W momencie znalezienia rzeźba posiadała ręce,
Pierwsze zanotowane igrzyska odbyły się w 776 roku p.n.e., ale według źródeł odbyły się znacznie wcześniej, prawdopodobnie ok. XI wieku p.n.e. Igrzyska organizowane były na cześć Zeusa i odbywały się cyklicznie, co cztery lata. Początkowo trwały tylko jeden dzień, później czas trwania wydłużył się do 10 dni. Najstarszą dyscypliną był wyścig wokół stadionu, potem doszły inne, w tym pięciobój, który obejmował: bieganie, skoki, rzut dyskiem i oszczepem. W 394 roku cesarz Teodozjusz Wielki zakazał organizowania igrzysk.
Wykopaliska w Olimpii są jednymi z najważniejszych i najsłynniejszych na terenie Grecji.
Majestatyczne skalne ostańce wyrastają u podnóża gór Pindos. Według legend Bóg spoglądając na ziemię tesalską uznał, że jest to dobre miejsce dla pragnących być bliżej Niego. Na nagich szczytach skalnych, asceta dzięki dobrowolnemu poddaniu się łasce Boga staje się bardziej do Niego podobnym. Chcąc dać ludziom możliwość zbliżenia się do boskości cisnął z nieba garść kamieni i nakazał im zawisnąć w powietrzu. Meteory nazywane były Skalnym Lasem lub Skalnym Miastem. W XIV wieku Święty Anastazy
Grecja to również archipelagi wysp Morza Egejskiego, Jońskiego, Dodekanez, Sporady. Na Morzu Egejskim, blisko wybrzeży Turcji leży urzekającej urody wyspa Samos. Na jej piękno składają się wysokie góry i niezwykła obfitość roślinności. Warto się wybrać do urokliwych górskich wiosek – Manolátes, Ámbelos, Vourliótes. Wyspę porastają zielone lasy sosnowe, gaje owoców cytrusowych i rozległe winnice. Przy nabrzeżach współczesnej mariny w miasteczku Pithagório, nazwanym tak na cześć słynnego mieszkańca wyspy, cumują liczne jachty, a na wodach portu rybackiego kołyszą się łodzie pomalowane jaskrawymi barwami.
Z pewnością każdy miłośnik Grecji ma swój subiektywny przewodnik po ulubionych, jego zdaniem najpiękniejszych miejscach kraju. W zależności od upodobań, niektórzy bardziej zwracają uwagę na walory przyrodnicze, inni na architekturę, jeszcze inni na bliskość morza i piasek na plaży. Jedni wolą rozbudowaną infrastrukturę turystyczną, restauracje, kluby, dyskoteki, a inni dzikie, odludne zakątki na uboczu. Ale są takie miejsca w tej części ziemi wobec których nikt nie będzie obojętny.
Słynny matematyk i filozof przyszedł na świat w tych okolicach około 570 roku p.n.e. Nie mogąc się pogodzić z rządami Polikratesa opuścił rodzinną Samos. Osiadł w Krotonie w Italii i tam głosił swoje nauki. Jedno z miejsc związane z Pitagorasem znajduje się w pobliżu miejscowości Marathokambos. Na zboczu góry Kérkis zlokalizowana jest Jaskinia Pitagorasa, w której przebywał słynny matematyk, gdy popadł w konflikt z tyranem Polikratesem. Stamtąd można udać się na wędrówkę na najwyższy szczyt Samos.
Samos oddziela od wybrzeży państwa tureckiego jedynie wąski pas wody. Wyspa stanowiła kiedyś część półwyspu Azja Mniejsza, od którego oddzieliła się na skutek ruchów tektonicznych. Nazwa wyspy według źródeł wywodzi się prawdopodobnie od Fenicjan.
Monemwazja została zbudowana na ogromnej skale, połączonej z lądem jedynie wąskim pasem ziemi. Samotna góra zakotwiczona na morzu, nieopodal brzegów. Początkowo miejsce wydaje się zupełnie dzikie. Zabudowań nie widać. Skałę otaczają przepastne urwiska, co tworzy atmosferę niedostępności. Na płaskim lądzie po drugiej stronie wyrosło niewielkie miasteczko, do którego przenieśli się mieszkańcy starej Monemwazji.
Początki miasta sięgają VI wieku. Miejsce mogło być znacznie wcześniej zamieszkane, ale nie zachowały się z tamtego okresu żadne pamiątki. Miasto z trzech stron zostało otoczone
Wchodząc przez bramę dolną większość osób kieruje się do kościoła Mitrópolis, który znajduje się w sąsiedztwie murów obronnych. Jest to jedna z najstarszych świątyń na terenie Mistry, wybudowana prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku. Na zachowanych freskach można zobaczyć sceny męczeńskie świętego Demetriusza oraz sceny z życia Chrystusa. Wijąca się dalej droga prowadzi do trzech kolejnych świątyń: kościoła Evangelístria, Hagii Theodorii i Hodigetrii. Szczególnie ładnie prezentuje się ten ostatni, który składa się z dwóch poziomów.
Zwiedzanie Mistry wprowadza nas w klimat greckiego średniowiecza. Obronne miasto położone jest na stromych zboczach Tajgetu, chronionych przepaściami. Mistra stanowiła w okresie bizantyjskim centrum religijne Peloponezu. Jan Parandowski tak pisze na jej temat – „Mista. Całkowite miasto średniowieczne, nie zburzone trzęsieniem ziemi, nie pokryte lawą ani popiołem wulkanu. Po prostu odcięte od życia, odrzucone poza jego obręb, jak uderzeniem potężnej a niewidzialnej pięści. Nigdy nie domyślałem się, że coś podobnego istnieje.” Niektórzy porównują jej znaczenie do góry Athos w północnej części Grecji.
Zgodnie z tradycją Greckiego Kościoła Prawosławnego, Święta Bożego Narodzenia obchodzi się podobnie jak u nas – 25 grudnia. Zwykle w Wigilię, dzieci spotykają się i grupami kolędują od domu do domu. Według zwyczaju śpiewane przez nie pieśni mają przysporzyć domostwu wszelkich łask i szczęścia. Pieśni wykonywane są często przy wtórze instrumentów np.: metalowych trójkątów. Mali kolędnicy wynagradzani są za swoje występy smakołykami, najczęściej słodyczami i suszonymi owocami.
W dniu Bożego Narodzenia odbywa się uroczyste nabożeństwo. Później rodziny spotykają się na świątecznej uczcie.
Nieodłącznym elementem Świąt, spotykanym praktycznie na każdym stole jest „chleb Chrystusa” czyli Christopsomo. Jest to zwykle okrągłe ciasto, które przygotowuje się z dodatkiem drożdży, czerwonego wina, oliwy, rodzynek, orzechów i przypraw korzennych, na wierzchu często ze znakiem krzyża lub ryby. Na świątecznych stołach znajdziemy różne inne słodkie smakołyki, z pewnością będą to: melomakarona
Wśród wysp cykladzkich Mykonos zyskała sobie szczególną sławę jako jedno z najbardziej rozrywkowych miejsc w Grecji. Jako przybytek rozrywki zajmuje czołowe miejsca obok znanej Ibizy. W starożytności wyspa była zamieszkana przez Jonów. Zyskała na znaczeniu, dzięki sąsiedztwu z Delos, która była głównym ośrodkiem kultu Apollina. Mykonos stała się przystankiem w drodze na Delos, jak również zaopatrywała sąsiednią wyspę w niezbędne przedmioty codziennego użytku i żywność. Od lat 50-tych XX wieku wyspa stawała się coraz bardziej popularnym miejscem wyjazdów turystycznych. Zyskiwała sobie sławę dzięki wspaniałym plażom,
