Wiosną 1821 roku w Grecji, rozbudzonej napoleońską ideą tworzenia państw wybuchło powstanie niepodległościowe przeciwko władzy imperium osmańskiego. W Dniu Zwiastowania, 25 marca 1821 roku, biskup Pátry Germanos ogłosił początek powstania, czemu towarzyszył symboliczny gest wywieszenia greckiej flagi na murach monastyru Agía Lavra. Na pamiątkę tego dnia, 25 marca obchodzony jest Dzień Niepodległości.
Wioska Langadas położona jest w pobliżu Salonik. 21 maja, w dniu świętych Konstantyna i Heleny odbywa się tutaj wyjątkowe wydarzenie. Mieszkańcy wykonują rytualny taniec boso na rozżarzonych węglach. Około 19:00 rozpalane jest ognisko. Po kilku godzinach żarzące się węgle formowane są w krąg. Następnie grupa kilkunastu kobiet i mężczyzn zaczyna chodzić rytmicznym krokiem po żarze przez około 15 minut, nie doznając przy tym uszczerbku na zdrowiu. Rytuałowi towarzyszy muzyka.
Dla kuchni greckiej podobnie jak dla pozostałych kuchni, wywodzących się z kręgu śródziemnomorskiego podstawą są świeże, dojrzałe w słońcu warzywa, które już same w sobie stanowią niebywałą rozkosz dla podniebienia. Skropione aromatyczną oliwą z oliwek z dodatkiem świeżo zerwanych ziół, mogą stanowić wspaniałą przekąskę, jak również danie główne. Do popularnych kompozycji warzywnych, serwowanych w restauracjach należy: oczywiście sałatka grecka, nazywana wiejską czyli choriátiki, politikí salata czyli surówka z kapusty, papryki i marchewki
Wiosną miejscami Hellada przypomina rajski ogród. W Grecji występuje około 6 tys. odmian roślin kwitnących, w tym wiele rodzajów storczyków. W kwietniu i maju kraj okrywa się barwnym kobiercem pięknych kwiatów: czerwienią maków, fioletem anemonów, różem cyklamenów. Wielokolorową mozaikę barw uzupełniają tulipany, lilie i irysy.
Pierwsze kwiaty pojawiają się już w marcu, a nawet w styczniu. Na terenach wysokogórskich, gdzie wiosna przychodzi później rośliny zakwitają w czerwcu.
Pod koniec lutego miał miejsce strajk generalny greckich pracowników sektora państwowego i prywatnego. W czwartek odbył się kolejny, ulicami Aten przeszło ponad 20 tysięcy demonstrujących. Grecy protestują przeciwko opracowanemu przez parlament programowi oszczędnościowemu, który zakłada zmniejszenie wynagrodzeń w sektorze publicznym i podwyżki podatków.
W całym kraju zostały zamknięte lotniska, urzędy i szkoły. W Atenach kursowała jedynie jedna linia metra, dowożąca demonstrujących. Przez cały dzień media nie nadawały najnowszych wiadomości. W szpitalach dyżurował tylko niezbędny personel medyczny.
Rozwój Macedonii i wzrost jej pozycji w Grecji nastąpił po okresie wojen peloponeskich, kiedy polis (miasta-państwa) rywalizowały ze sobą o przewagę w Helladzie.
Starożytni Grecy nie uważali Macedończyków za prawdziwych Greków, raczej za barbarzyńców. Badania archeologiczne dowodzą również, że rodzimi Macedończycy nie byli ludem helleńskim, a raczej zhellenizowanym. Do zhellenizowania Macedonii dążył zwłaszcza Filip II, zapożyczając od Greków zdobycze techniki,
Spacerując ulicami Salonik co krok drażni nasze nozdrza, delikatnie maślany zapach ciasta, w który wplatają się inne smakowite nuty. To bougatsa, specjalność Macedonii. Tradycja wypieku ciasta przybyła prawdopodobnie z Konstantynopola i zakorzeniła się w regionie Macedonii i Tracjii. Bougatsa składa się z cieniutkich listków ciasta, nazywanego filo (gr. phyllo – liść), pomiędzy którymi znajdują się warstwy smakowitego farszu.
Saloniki to drugie co do wielkości miasto Grecji, ważny port handlowy i pasażerski, administracyjna stolica Macedonii i Tracji. Miasto o wyraźnym kosmopolitycznym charakterze, położone na skrzyżowaniu szlaków handlowych, przez Ateńczyków pogardliwie nazywane „Bułgarią”. Saloniki słyną z urozmaiconego życia kulturalnego oraz szerokiej oferty rozrywek. Przykładem mogą być liczne muzea o różnorodnej tematyce: Muzeum Kultury Bizantyjskiej, Macedońskie Muzeum Etnograficzne, Muzeum Fotografii, czy Muzeum Greckich Instrumentów Muzycznych.
22 lutego na okładce niemieckiego tygodnika „Focus” pojawił się rysunek rzeźby Wenus z Milo, z uniesionym środkowym palcem prawej dłoni oraz tytułem „Oszust w rodzinie euro”. Przesłanie owego znaku jest dość wymowne i ma sugerować jaki jest stosunek Grecji, stojącej na skraju bankructwa do Unii Europejskiej i państw członkowskich ratujących jej sytuację gospodarczą. Okładka wywołała wielkie oburzenie Greków. Jako kontrodpowiedź w gazecie „Eleftheros Typos” ukazało się zdjęcie berlińskiego pomnika bogini Wiktorii, trzymającej w wysoko uniesionej prawej dłoni swastykę oraz tytuł „Finansowy nazizm zagraża Europie”.
Kryzys gospodarczy na świecie ujawnił faktyczny stan gospodarki Grecji. Od czasu przystąpienia do Unii Europejskiej, Grecja chętnie korzystała z unijnej pomocy finansowej. Grecy żyli na kredyt powiększając dług państwowy. Pieniądze były bezpośrednio konsumowane zamiast przeznaczania ich na inwestycje.
Jednym z głównych problemów Grecji stała się wszechpanująca korupcja. Według obliczeń, przeciętnie grecka rodzina wydaje rocznie na łapówki około 1,6 tysięcy euro. Kolejną poważną kwestią jest struktura zatrudnienia i nepotyzm. Jedna czwarta wszystkich pracujących jest zatrudniona na etatach państwowych. O przyjęciu do pracy decydują nie kwalifikacje lecz znajomości i układy rodzinne. Bardzo rozpowszechniona jest praca na czarno i wszelkie sposoby unikania płacenia podatków.
W połowie lutego zakończył się w Grecji, hucznie celebrowany sezon karnawałowy. Teraz mamy, tak samo jak w Polsce czas przygotowań do Świąt Wielkanocnych, najważniejszego i najstarszego święta chrześcijańskiego.
Jednym z nielicznych wydarzeń kulturalnych, odbywających się w tym okresie będzie odbywający się od 12 do 21 marca w Salonikach – Festiwal Filmów Dokumentalnych.
8 marca, wszystkie kobiety w Atenach i Tessalonikach będą mogły za darmo podróżować środkami komunikacji publicznej.
Warto tutaj zaznaczyć, że szczególny zwyczaj świętowania Dnia Kobiet a raczej święto matriarchatu – gynekokratia przypada 8 stycznia. W wioskach w regionie Tracji: Monoklissia, Xilangani, Nea Kassani, Astro w tym dniu mężczyźni i kobiety zamieniają się rolami. Mężczyźni ubierają fartuchy swoich żon i zostają w domu z dziećmi, zajmując się wypełnianiem obowiązków
Áthos to chyba jedyne miejsce na wybrzeżu Morza Śródziemnego tak tajemnicze i niedostępne dla ruchu turystycznego.
Święta Góra położona jest na najbardziej na wschód wysuniętym cyplu Półwyspu Chalcydyckiego o tej samej nazwie - Áthos.
Áthos ma status Republiki Teokratycznej, jednocześnie stanowi część Grecji. Na skalistych zboczach stoi 20 monastyrów, niektóre wyglądają jak zawieszone w powietrzu nad wodami Morza Egejskiego.
Spoglądając na mapę Grecji w jej północnej części uwagę przyciąga półwysep o wyjątkowym kształcie. Chalkidiki przypomina rozpostartą na morzu trójpalczastą dłoń. Palce tworzą trzy przylądki: Kassándra, Sithonía i Áthos, oblewane wodami Zatoki Termajskiej oraz Morza Egejskiego.
Półwysep Chalcydycki to miejsce niezwykle urokliwe. Pomimo dobrze rozwiniętej infrastruktury turystycznej, licznych hoteli, pensjonatów i kwater prywatnych oraz dużej liczby obiektów gastronomicznych
