Fiesty są nieodłącznym elementem kultury na Wyspach Kanaryjskich. Każdego roku niezwykle żywiołową imprezą jest karnawał, który w najbardziej spektakularnej formie można oglądać na Teneryfie i w Las Palmas na Gran Canarii. Karnawał na Teneryfie jest wydarzeniem w skali światowej, który każdego roku przyciąga rzesze uczestników z zagranicy. Przygotowania do niego rozpoczynają się kilka miesięcy wcześniej, a właściwie zaraz po zakończeniu jednego karnawału planuje się już następny. To najkosztowniejsze wydarzenie na wyspach, wymagające dużego zaangażowania wielu osób.
Archiwum kategorii: Hiszpania
Atrakcje Wysp Kanaryjskich III
W południowej części La Palmy uwagę przyciągają wulkany – Volcán de San Antonio i Volcán de Teneguía. Wybuch wulkanu San Antonio w XVII wieku spowodował trzęsienie ziemi, a jego erupcja z przerwami trwała przez kilka miesięcy. Z kolei Volcán de Teneguía jest najmłodszym wulkanem w całym archipelagu kanaryjskim. Jego erupcja miała miejsce stosunkowo niedawno bo w 1971 roku. Poprzez ściany krateru wydostają się jeszcze gorące gazy i czuć emanujące ciepło z wnętrza Ziemi.
Na La Palmie co pięć lat w czerwcu mają miejsce wyjątkowe uroczystości religijne – La Bajada de la Virgen
Atrakcje Wysp Kanaryjskich cz.II
Było już o kanaryjskich krajobrazach wulkanicznych i wyjątkowych walorach klimatycznych, to może jeszcze kilka słów o innych atrakcjach Wysp Kanaryjskich. Zacznijmy od Fuerteventury, która nazywana jest często Wyspą Samotności. Niektórym może się wydać oazą spokoju i wprost wymarzonym miejscem wypoczynku, a innym pustynią targaną wiatrem. Z pewnością jednak wszyscy docenią urok piaszczystych plaż, chyba najładniejszych w całym archipelagu Wysp Kanaryjskich.
Atrakcje Wysp Kanaryjskich cz.I
Wyspy Kanaryjskie przyciągają każdego roku rzesze turystów. Jednym z czynników decydujących o atrakcyjności archipelagu są niewątpliwie warunki klimatyczne. Często nazywane są wyspami wiecznej wiosny. Duża liczba dni słonecznych, średnia temperatura roczna około 23°C, małe różnice między temperaturą najwyższą a najniższą, zachęcają do wypoczynku przez cały rok. To oczywiście bardzo uogólnione informacje. W rzeczywistości wyspy charakteryzują się dużym zróżnicowaniem klimatycznym, na które ma wpływ szereg czynników. Wyspy zaskakują różnorodnością mikroklimatów.
Segowia
Segowia to kolejne miejsce na mapie Hiszpanii wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Na stosunkowo niewielkiej przestrzeni znajdują się liczne zabytki z różnych okresów historycznych.
Dobrze wyraził to nasz słynny malarz Wojciech Kossak, który widział miasto podczas swojej podróży do Hiszpanii w 1899 roku. „W obrębie murów obronnych, częścią jeszcze rzymskich, częścią mauretańskich albo z czasów Karola V, nagromadzone obok siebie, jakby kto do pudełka to wszystko razem powrzucał, rzymskie akwedukty, wspaniałe moszeje z minaretami,
Zabytki Toledo cz.II
Większość osób zaczyna zwiedzanie miasta od placu Zocodover. Taki oto obraz placu Zocodover ukazał się oczom Tytusa Czyżewskiego w latach 30-tych XX wieku „Otoczony szeregiem białych domów, ozdobionych misternymi balkonami i barwnymi okiennicami, plac ten jest o tej rannej godzinie niezwykle ożywiony. Stragany i sklepy na podniesieniach przypominają nasze polskie miasta prowincjonalne w dzień targowy. Głosy przekupniów wody, słodyczy i losów. Gwar i hałas nie do opisania. Na stołach i koszach pełno olbrzymich zielonych dyń
Zabytki Toledo cz.I
Toledo, dawna stolica średniowiecznej Hiszpanii, niewiele się zmieniło od czasu, kiedy El Greco uwiecznił je na swoich obrazach, a zwłaszcza na słynnym płótnie „Widok Toledo”.
A tak oto pisał o Toledo Tytus Czyżewski : „Gdy spojrzeć z mostu w górę na miasto, które tarasami walących się murów, zbitą masą baszt, bram, domów, kościołów, zarosłych starymi drzewami wirydarzy zsypuje się ugrową ziemią ku rzece – zdaje się, że miasto to za chwilę zwali się ciężarem swych murów, zgniecie rzekę, most i widza. Ale miasto stoi ponure, groźnie wyszczerzając nadłamane zęby starych baszt
O jedzeniu w Andaluzji cz.II
Bardzo popularna jest zupa z soczewicy. Ziarna soczewicy gotuje się z marchewką, kawałkami pora, ziemniakami, czosnkiem, oliwą z oliwek, liściem laurowym i innymi przyprawami, można również dodać chorizo pokrojone w kawałki.
Inny rodzaj dań to migas czyli okruchy, znane również z innych regionów Hiszpanii i Portugalii. Popularne są również w regionach: La Mancha, Murcia czy Estremadura.
O jedzeniu w Andaluzji cz.I
Powszechnie wiadomo, że różnice między regionami Hiszpanii uwidaczniają się również w zwyczajach kulinarnych. Przyczyn, jak można się domyślać jest sporo. Można do nich zaliczyć odmienne warunki środowiska przyrodniczego, a w przypadku Andaluzji wpływ arabskich tradycji kulinarnych. Wnętrze regionu jest górzyste. Równiny porastają pola pszenicy, gaje owoców cytrusowych i winnice.
Maj w Kordobie
Słońce w Andaluzji mimo całej swojej dobroczynności potrafi również być dokuczliwe. Kiedy temperatura powietrza przekracza 40°C i znikąd nie czuć nawet delikatnego powiewu, człowiek zaczyna czuć się jakby stał na rozżarzonej patelni. Jedynym pragnieniem pozostaje chęć skryci się w jakiejś zacienionej przystani. Większość mieszkańców Andaluzji przesypia najbardziej uciążliwą porę dnia. Doskonałym miejscem, gdzie można schować się przed letnim skwarem jest patio czyli wewnętrzny zacieniony dziedziniec, przyozdobiony kwiatami i drzewami.
Cała Andaluzja słynie z przepięknych patio, ale chyba najbardziej Kordoba.
Madryt świętuje – Fiestas de San Isidro
Fiesta ku czci patrona miasta świętego Izydora to jedna z największych uroczystości Madrytu. Tegoroczne świętowanie oficjalnie rozpoczęło się 11 maja. Kulminacja przypada na sobotę i niedzielę – 15 maja, kiedy obchodzi się dzień patrona.
Święty Izydor Oracz jest patronem rolników i robotników. Był mieszkańcem Madrytu i pracował jako robotnik miejscowego arystokraty. Posiadał również kawałek własnego pola, które pracowicie uprawiał. Święty zasłynął z licznych cudów. Przypisuje mu się ponad czterysta.
Jadą wozy kolorowe czyli pielgrzymka do El Rocío cz.II
Romeria del Rocío ma nieco jarmarczny i wesoły nastrój, przypominający bardziej Ferię de Abril niż pielgrzymkę do Częstochowy. Kobiety ubrane w kolorowe, falbaniaste suknie, mężczyźni w zawadiackich kapeluszach, raczej nie kojarzą się nam z wizerunkiem ascetycznego pielgrzyma, znoszącego dzielnie trudy i niewygody podróży. Wydarzeniu towarzyszą tańce, śpiewy, spotkania i pogawędki towarzyskie. Nawet pieśni religijne mają inny wydźwięk. Najbardziej widowiskowe pielgrzymki ruszają z Sevilli i innych okolicznych miejscowości.
Najważniejsze uroczystości odbywają się w sobotę, niedzielę i w nocy z niedzieli na poniedziałek. Wioska stopniowo zapełnia się, docierają kolejni pielgrzymi, którzy lokują się w utrzymywanych przez bractwa mieszkaniach.
Jadą wozy kolorowe czyli pielgrzymka do El Rocío cz.I
Romeria del Rocío to jedna z najbardziej znanych i największych pielgrzymek w Hiszpanii. Uczestniczą w niej pielgrzymi z różnych zakątków Hiszpanii, z przewagą mieszkańców Andaluzji. Każdego roku ponad milion rocieros, jak nazywa się pielgrzymów, dociera na Dzień Zesłania Ducha Świętego do miejscowości El Rocío w prowincji Huelva.
El Rocío to miejsce dość szczególne. Na co dzień to spokojna, niewielka miejscowość, sprawiająca wrażenie zapomnianej. Nieutwardzone, piaszczyste drogi, z których wzbijają się
Andaluzja świętuje – Feria de Abril cz.II
Kolejnym emblematycznym elementem święta jest odpowiedni strój, który zakładają praktycznie wszyscy, od niemowląt po osoby w sędziwym już wieku. Andaluzyjczycy lubią swój regionalny i są z niego dumni, co widać. Korzystają z każdego nadarzającego się wydarzenia, żeby się nim pochwalić. Kobiety przywdziewają na tę okazję najpiękniejsze suknie, które aż krzyczą kolorami, od jaskrawej czerwieni po cytrynową żółć. Materiały, z których szyje się suknie, często specjalnie na święto, zaskakują wielością wzorów. Grochy, groszki, kwiatki, ciapki, wzory geometryczne, większe lub mniejsze, w zależności od obowiązującej mody w danym sezonie. Bo trzeba zaznaczyć, że w każdym sezonie traje de flamenca zmienia się. W danym roku modniejsze są suknie dłuższe, w innym krótsze, z dużą liczbą falban lub bardziej skromne, szyte z materiałów w grochy, kwiatki lub jednokolorowe. Zwykle osoby, które dysponują większym zasobem kapitału i chcą nadążać na najnowszymi trendami szyją nowy strój każdego roku. Praktycznie na każdym kroku spotyka się w Sevilli sklepy, które sprzedają stroje, oferują materiały lub uszycie na miarę
Andaluzja świętuje – Feria de Abril cz.I
Na wiosnę życie w Sevilli wkracza w inny wymiar. Każdego roku jest to okres wyjątkowy. Rozpoczynają go procesje Wielkiego Tygodnia, kiedy ulicami maszerują pokutnicy ubrani w długie tuniki i spiczaste czapki, a towarzyszą temu tłumy obserwatorów. W czternaście dni po Semana Santa rozpoczyna się Feria de Abril. To zdecydowanie jedna z największych, o ile nie największa, impreza w Sevilli i całej Andaluzji. Początków święta można dopatrywać się w XIX wieku, kiedy organizowano wiosenne targi bydła dla rolników i handlarzy, ale jak na południowy temperament przystało, nie obyło się bez zabawy. Handlarze zwykle zostawali na noc, wypełniając wolny czas tańcami, śpiewem i jedzeniem. Charakter targów zmienił się z wydarzenia handlowego w wielką wspólną zabawę.










