Wangari Maathai urodziła się 1 kwietnia 1940 roku w niewielkiej miejscowości – Ihithe, w centralnej Kenii. Poszła do szkoły dopiero w wieku trzynastu lat, lecz od samego początku nauka sprawiała jej dużo przyjemności. Wangari od najmłodszych lat fascynowała przyroda.
Jeszcze przed mlekiem matki, zasmakowałam soku z zielonych bananów, purpurowego cukru z trzciny cukrowej, słodkich ziemniaków oraz jagnięciny, owoców naszej ziemi. Jestem w tym samym stopniu dzieckiem mojej ziemi, jak matki i ojca (Maathai, W., 2006, Unbowed, a memoir, Wangari Muta Maathai, s. 4).
Do jej ulubionych przedmiotów należały chemia i biologia. Szkołę średnią skończyła z najlepszym wynikiem i otrzymała stypendium na studia w Stanach Zjednoczonych.
W Portugalii, w niemal każdym sklepie z pamiątkami, oprócz wszechobecnych azulejos, flag, koszulek piłkarskich, ceramiki i dobrych win (to już w innych sklepach, ale też trafiona pamiątka) można również kupić koguty z czerwonymi grzebieniami i kolorowymi ogonami. Jakiś czas zastanawialiśmy się dlaczego akurat koguty? Aż w końcu odpowiedź przyszła w legendzie, dzięki której kogut stał się bohaterem ludowym i niekwestionowaną (wręcz oczywistą – patrząc na jego powszechność) pamiątką z Portugalii.
W pierwszą niedzielę po Wielkiej Nocy w San Miniato, małym toskańskim miasteczku leżącym między Florencją a Pizą, puszczane są w niebo setki latawców. W ramach Festa degli Aquiloni, przy twierdzy Rocca Federico II wznoszącej się ponad miastem gromadzą się ludzie, aby jak rok rocznie od 42 lat, puścić w niebo zrobione przez siebie latające cuda. Największą frajdę mają dzieci, które w tym dniu mogą dowiedzieć się jak w tradycyjny toskański sposób, za pomocą papieru, trzciny i sznurka zbudować latawiec. W ramach uroczystości ma miejsce również parada historyczna ulicami miasta złożona z postaci historycznych postaci tego regionu.
Malowniczo położona na północnym wybrzeżu dawna wioska rybacka, od kilku lat jest już jednym z najbardziej znanych kurortów na Dominikanie. Wybudowano liczne hotele, restauracje i bary, a większość miejscowej ludności zajęła się handlem na bazarach ciągnących się wzdłuż całej plaży specjalnie dla nas, turystów 
Ale Raúl??? Na początku XXI wieku mało kto o nim słyszał, a na pewno już my, Polacy. Przyjrzyjmy się więc razem fenomenowi obydwu braci.
W minioną sobotę, po raz pierwszy od dziesięciu lat, wystawiono do publicznego oglądu Całun Turyński. Aż do 23 maja będzie można go podziwiać w katedrze w Turynie. Organizatorzy spodziewają się, że chętnych zobaczenia tego szczególnego płótna będzie bardzo wielu. Oględziny z bliska będą możliwe jedynie po wcześniejszej rezerwacji, natomiast dla tych którzy tego nie uczynią, całun będzie dostępny z daleka. Planuje się, że 2 maja turyńskie Duomo nawiedzi papież Benedykt XVI.
We Włoszech północno – zachodnich leży Turyn. Miasto Fiata, czekolady, pałaców oraz znanego na cały świat Całunu. Jest centrum administracyjnym i kulturalnym Piemontu, a zarazem czwartym co co wielkości miastem Włoch.
