Paryż, Paryż.. Miasto-legenda, przez wielu uważany za stolicę świata, a na pewno za stolicę mody. Każdy, kto przyjeżdża do tego miasta przywiązuje się niemal natychmiast i jest pewny, że odwiedzi je ponownie. Nic dziwnego, bo Paryż jest miastem setek zabytków, muzeów i wspaniałych rozwiązań architektonicznych, ale także romantycznych zaułków, wypielęgnowanych parków, ogrodów i lokali. Tętniący życiem od rana do wieczora, wciąż się zmienia, jednocześnie pozostając sobą, wierny dewizie „Fluctuat nec mergitur” (co znaczy: miotają nim fale, ale on nie ginie). Zaskakuje wspaniałymi perspektywami, subtelnymi detalami i harmonijnym połączeniem kamienia stali i szkła.
Wielu turystów przyjeżdżających do Paryża zaczyna zwiedzanie od wjazdu na najsłynniejszą wieżę świata – Eiffel Tour. Oglądając panoramę zauważają, że dominującymi kolorami w tym krajobrazie są zdecydowanie biały i szary. Przy pochmurnej pogodzie, kiedy niebo zlewa się z zabudowaniami, niektórzy powiedzą, że właściwie nie ma się czym zachwycać, a ta wspaniała harmonia kamienia i stali jest po prostu nudna, a już na pewno monotonna.
Otóż, nic bardziej mylnego. Wystarczy zwiedzić przynajmniej centrum, by przekonać się, że Paryż to nie tylko biało-szare budynki, ale i ogrody, skwerki, parki i mnóstwo zielonych rond! Wszystkich niedowiarków zapraszam na spacer po najpopularniejszych „dowodach” paryskiej zieleni.
Ogród Tuileries rozciąga się między pl. de la Concorde a Luwrem, ograniczony z jednej strony Sekwaną, z drugiej rue Rivoli. Udostępniony publiczności w XVIII w. jest dziś jednym z najliczniej odwiedzanych miejsc w Paryżu. Uroku dodają mu pięknie utrzymane drzewa, klomby kwiatów kwitnących od wczesnej wiosny do późnej jesieni, malownicza sadzawka i kilkadziesiąt rzeźb (najstarsze z XVII w.)
Idąc do Placu de la Concorde, mijamy angielskie ogrody i rondo Champs-Ѐlysèes, skąd widać Grand Palais i Petit Palais (Duży i Mały Pałac), tworzące wraz z mostem Aleksandra III rozległy zespół architektoniczny datowany na 1900 r. Za rondem aleja wciąż zmienia swój charakter. Za ogrodami angielskimi, w pobliżu Pól Elizjejskich, przy chodnikach znajdują się budynki kin, kawiarnie i restauracje, banki, agencje turystyczne oraz luksusowe sklepy. Ta część alei posiada charakter wyjątkowo kosmopolityczny.
Niedaleko Pól Elizejskich znajduję się Park Monceau otoczony szerokimi alejami. Jest to wyjątkowo uroczy ogród, w którym rosną rzadkie gatunki drzew: klon, jawor, platan wschodni i ginko bilboa. Antyczne kolumny i inne budowle, dywany kwiatów i przechadzające się kaczki pozwalają zapomnieć o ruchu ulicznym na zewnątrz.
Pola Marsowe – kiedy powstała tu szkoła wojskowa ogrody, które rozciągały się między budynkiem Akademii i Sekwaną, zostały przekształcone w pola do ćwiczeń wojskowych i otrzymały łacińską nazwę Campus Martius. Odbywały się to ważne święta patriotyczne, w tym obchody pierwszej rocznicy zajęcia Bastylii, podczas których Ludwik XVI zaprzysiągł Konstytucję. Obecnie znajduje się tu ogromny ogród w stylu francuskim i angielskim, w którym często odbywają się ważne wydarzenia, gromadząc tłumy paryżan.
Zajmujący 25 ha Ogród Luksemburski otwarto dla publiczności w XIX w. W ogrodzie poza fontannami (najsłynniejsza z nich Fontaine de Medicis) znajdują się liczne rzeźby (najsłynniejsze kobiety Francji, kopia Statuy Wolności, popiersie Fryderyka Chopina). Osobliwością ogrodu jest założona w 1856 r. pasieka, rosną tu także wspaniałe drzewa – kasztanowce, platany wiązy, ligustry oraz kwitnące na wiosnę jabłonie i grusze (pozostałość dawnego sadu klasztoru kartuzów). W ogrodzie znajduję się również piękna oranżeria, zabytkowa karuzela z 1880 r. oraz stuletni teatrzyk kukiełkowy.
Paryski Ogród Botaniczny (Jardin des Plantes) został założony w pierwszej połowie XVII w. jako „królewski ogród roślin leczniczych” i wkrótce został otwarty dla publiczności. Atrakcją ogrodu są stare drzewa – cedr libański z 1734 r., pistacja z 1700, a także robinia z 1635. Ponadto znajdują się tu: alpinarium, palmiarnia, ogród meksykański, Menagerie – najstarszy ogród zoologiczny na świecie, Mikrozoo, labirynt oraz budynki Muzeum Historii Naturalnej.