Segowia to kolejne miejsce na mapie Hiszpanii wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Na stosunkowo niewielkiej przestrzeni znajdują się liczne zabytki z różnych okresów historycznych.
Dobrze wyraził to nasz słynny malarz Wojciech Kossak, który widział miasto podczas swojej podróży do Hiszpanii w 1899 roku. „W obrębie murów obronnych, częścią jeszcze rzymskich, częścią mauretańskich albo z czasów Karola V, nagromadzone obok siebie, jakby kto do pudełka to wszystko razem powrzucał, rzymskie akwedukty, wspaniałe moszeje z minaretami,
Oglądasz artykuły otagowane jako: UNESCO
Zabytki Toledo cz.I
Toledo, dawna stolica średniowiecznej Hiszpanii, niewiele się zmieniło od czasu, kiedy El Greco uwiecznił je na swoich obrazach, a zwłaszcza na słynnym płótnie „Widok Toledo”.
A tak oto pisał o Toledo Tytus Czyżewski : „Gdy spojrzeć z mostu w górę na miasto, które tarasami walących się murów, zbitą masą baszt, bram, domów, kościołów, zarosłych starymi drzewami wirydarzy zsypuje się ugrową ziemią ku rzece – zdaje się, że miasto to za chwilę zwali się ciężarem swych murów, zgniecie rzekę, most i widza. Ale miasto stoi ponure, groźnie wyszczerzając nadłamane zęby starych baszt
100 lat Machu Picchu!
Hmmm… Nastał taki czas, że pisząc jeden news tygodniowo ze świata pomalowanego z barwy latino, nie bardzo wiadomo, na czym się skupić. Dzieje się bowiem nie mało. A to radosne manifestacje kibiców Boca Juniors z okazji spadku odwiecznego rywala, River Plate, do drugiej ligi. A to z kolei półnarodowa żałoba fanów jednej z najbardziej utytułowanych drużyn piłkarskich na kontynencie. A to sensacyjne rozstrzygnięcia w pierwszych meczach Copa America. Że o dwóch remisach absolutnych faworytach, Argentyńczyków, nie będę może się rozwlekać. Jednak, jako, że tematyka niniejszego bloga nie ma czysto sportowego charakteru (choć w przypadku pisania o Ameryce Południowej czasem ciężko utrzymać tę regułę), postanowiłem tym razem oszczędzić nie-fanów piłki nożnej i w okresie, gdy cały kontynent żyje świętej piłki, poświęcić kilka słów sprawie, która z piłką nożną nie ma nic wspólnego. Chodzi o urodziny pewnego zabytku…
Park Narodowy Aszkal
Turcja to kraj, w którym znajdą coś dla siebie nie tylko miłośnicy historii i zabytków. W tym z pozoru pustynnym krajobrazie jest miejsce, które tętni życiem. I nie chodzi tu o zatłoczoną metropolię. Na północy kraju, około 30 km od Bizerty znajduje się Park Narodowy Aszkal (Ichkeul).
Rok 2011 rokiem podróżnika Evliyi Celebiego.
Evliyi Celebi urodził się w Istambule w 1611 roku. Był tureckim podróżnikiem, który 40 lat swojego życia poświęcił podróżom do odległych krain. W swoim dziele „Księga podróży” opisał w bardzo ciekawy sposób odwiedzane przez siebie państwa. Podróżował między innymi po Turcji, Krecie, Azerbejdżanie, Gruzji, Bejrucie, Persji, w Siedmiogrodzie, Ukrainie, Węgrzech, Austrii, Sudanie, Arabii, Abisynię oraz Chanat krymski. W czasie swoich podróży odwiedził około 100 miast w 30 krajach. Jednak nie wszystkim informacjom zawartym w książce można zawierzyć, dlatego nie jest ona uznawana za dzieło historyczne. W swojej książce Evliyia Celebieg przede wszystkim opisywał miasta, zamki oraz ich fortyfikacje, jak również poruszał temat kobiecego piękna, religii oraz zwyczajów panujących w danym państwie. Evliyi Celebie był znakomicie wykształcony. Recytował Koran w meczecie Hagia Sofia w Istambule. Przebywał również na dworze sułtana Murada IV, gdzie osiągnął perfekcję w śpiewie i muzyce. Evliye nigdy się nie ożenił, gdyż uważał się za derwisza, choć nim nie był i żył pełną piersią.
Na 35 sesji Konferencji Generalnej UNESCO, zadecydowało, że 2011 rok, będzie rokiem, Evliyiego Celebiego. Ponieważ w 2011 roku mija jego 400 rocznica urodzin. Z powodu obchodów 400 rocznicy urodzin podróżnika, w wielu Tureckich miastach przez cały rok będą przedstawiane różnego rodzaju przedstawienia opisujące postać Evliyiego Celebiego.
ZABYTKOWA TUNEZJA cz. II
Kontynuując podróż po tunezyjskich zabytkach warto po krótce opisać Kerkouane. Ta punicka osada to kolejny obiekt wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Wpis w 1982 roku został umotywowany tym , iż jest to jeden z niewielu przykładów miejskiej architektury fenicko-punickiej zachowanej do dziś. Ruiny dotrwały w doskonałym stanie do czasów obecnych dzięki piaskom pustyni. Miasto zostało zburzone aż 2000 lat temu! Pozostałości murów przez wieki pokrywała gruba warstwa piasku dzięki czemu przetrwały bez ingerencji ludzi przez setki lat. Na ślad historycznego miasta naukowcy natrafili w 1957 roku. Dzięki pracom archeologicznym udało się zrekonstruować cały plan miasta. W Kerkouane zachowało się również sanktuarium z kilkoma kolumnami. W jego niewielkim atrium oglądać można mozaiki.
Wśród ruin przetrwało wiele przedmiotów codziennego użytku, wyrobów garncarskich, biżuterii oraz przedmiotów wykonanych ze szkła. Choć prace wykopaliskowe wciąż trwają archeolodzy twierdzą, że najważniejsze pozostałości punickiego miasta już zostały odkryte.
Do najcenniejszych obiektów, nazywanym perłą tunezyjskich zabytków jest Koloseum w El-Jem. Jest to największa atrakcja miasta wzniesiona z inicjatywy cesarza Gordiana w III wieku. Po Koloseum w Rzymie i Kapui jest to największy i najlepiej zachowany obiekt tego typu. Jego wymiary są imponujące: 149 metrów długości, 124 metry szerokości, 36 metrów wysokości. W czasach świetności mógł pomieścić widownię liczącą 30 tys. ludzi! Jedna ze ścian nie przetrwała do czasów obecnych. Nie jest to jednak efekt upływającego czasu. Ścianę koloseum zburzono w 1695 roku, gdy spróbowano odkryć kryjówkę dysydentów przeciwko Osmanom.
Kolejnym miastem wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO jest Kairouan. Jest to stolica Prowincji Kairouan w Tunezji. Uważany jest również za stolicę kultury islamskiej. Miasto zostało założone przez Arabów ok. 670 roku. Główną atrakcją Kairouanu jest największy w Afryce meczet. Meczet, który możemy oglądać dziś został zbudowany w 863 roku z inicjatywy emira Abu Ibrahima Ahmada. Meczet został wniesiony z bardzo oryginalnych materiałów budowlanych. Tak naprawdę większa część kolumny została wzięta z ruin budynków pochodzących z wcześniejszego okresu. Pozostałe zostały wyprodukowany w okolicy. Marmur, granit i kolumny porfiru zostały zabrane z ruin Kartaginy. Meczet Kairouan (Świętny Meczet z Sidi-Uqba) jest uważany za jeden z najważniejszych pomników islamskiej cywilizacji, jak również ogólnoświatowe architektoniczne arcydzieło.
Zwiedzający meczet, nie będący muzułmanami wchodzą do meczetu przez główną bramę przy ulicy Oqba ibn Nafaa. Należy pamiętać o odpowiednim stroju obowiązującym w tego typu zabytkach. Kobiety nie powinny mieć odkrytych ramion, zbyt dużych dekoltów, krótkich spódnic czy spodenek itp. Dla turystów, którzy zapomnieli o właściwym dla tego miejsca ubiorze przed wejściem czekają stosowne stroje.
Tunezyjskie zabytki cz. I
Już dawno o Tunezji nic nie było więc piszę:) W związku z ostatnimi wydarzeniami popularność tego miejsca z oczywistych względów spadłaL Ja mimo wszystko chciałaby przypomnieć o miejscach, które warto w tym kraju odwiedzić (jak tylko sytuacja polityczna na to pozwoli). Pierwszym, o którym chciałabym wspomnieć jest legendarne miasto Kartagina. Obecnie zlokalizowane jest na przedmieściach Tunisu-stolicy Tunezji. O Kartaginie chciałabym napisać z kilku powodów. Przede wszystkim jest to jeden z ośmiu tunezyjskich zabytków wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Sam fakt wyróżnienia tego miejsca wpisem świadczy o jego niezwykłości i wartości historycznej. Prace archeologiczne trwają tu już od XIX wieku. Dzięki nim udało się ustalić, że mury obronne miasta liczyły 32 km!! To daje wyobrażenie o jego rozmiarach. Kartagina przyciąga przede wszystkim swą burzliwą i tragiczną historią. Miasto zostało założone w 814 roku p.n.e. Przez wieki Kartagina była potęgą o znaczeniu strategicznym i gospodarczym. Po zwycięstwie Rzymian w 146 p.n.e. miasto zostało zburzone, a ziemia na której stało przeklęta. Niemalże wszyscy mieszkańcy Kartaginy zostali zabici podczas walk. Tych, którym udało się ujść z życiem sprzedano do niewoli.
Na zwiedzenie całego kompleksu należy zarezerwować sobie przynajmniej jeden dzień. Naszą wycieczkę po ruinach Kartaginy najlepiej jest rozpocząć na wzgórzu Byrsa. Jest to nie tylko doskonały punkt widokowy, z którego zobaczyć można cały kompleks. Tu rozpoczęła się historia punickiego miasta, tu również znajduje się Narodowe Muzeum Archeologiczne. W zbiorach muzeum można podziwiać marmurowe sarkofagi, maski fenickie wykonane z masy szklanej oraz przedmioty codziennego użytku ówczesnych mieszkańców miasta. Oprócz wspaniałej ekspozycji w muzeum na wzgórzu znajduje się dzielnica Kartagińczyków. Został tu przedstawiony dawny układ domów z IV w.p.n.e.
Kolejnym obowiązkowym punktem zwiedzania Kartaginy są Termy Antoniusza. Były to niegdyś największe termy w Afryce! Czas nie był łaskawy dla tej zabytkowej budowli. Do dziś zachowało się zaledwie kilka sal i część podziemi. Mimo to termy nadal robią duże wrażenie.
Warte zobaczenia są również: wille rzymskie pochodzące z II wieku z kolorowymi mozaikami posadzkowymi, bazylika św. Cypriana zlokalizowana w północnej części miasta oraz Pałac Prezydencki. Ten ostatni wybudowany został nad Zatoką Tuniską. Jest to piękny obiekt z imponującym ogrodem. Niestety ze względu na tunezyjski zakaz fotografowania obiektów rządowych, nie będziemy mogli pochwalić się znajomym pięknymi zdjęciami tego budynku.
Jak już wcześniej wspominałam historia Kartaginy była burzliwa i tragiczna. Niewiele więc pozostało z czasów świetności tego miasta. Tak też stało się z portem punickim. Przy zwiedzaniu portu przyda się spora wyobraźnia, trudno bowiem dostrzec potęgę fenickiej floty w niewielkich ruinach.
Szczególnym miejscem w Kartaginie jest Tofet. Jest to największy punicki pomnik. To co mnie osobiście poruszyło to fakt, że składano tu ofiary ze zwierząt oraz ludzi!!:( przy pomniku znajduje się mała kapliczka, a przed nią niewielki ołtarz oraz labirynt, który trzeba pokonać by dostać się do tego sanktuarium.
Po obu stronach Nysy Łużyckiej, czyli Park Mużakowski
Pisałam już wcześniej o niezwykłych osobliwościach, których nie warto omijać podczas podróży po Bułgarii. Postanowiłam napisać też parę słów o jednym z niemieckich zabytków, które znalazły się na liście dziedzictwa UNESCO. Wybór nie był prosty. Spróbujcie sami spośród niemalże 90 pozycji na liście wskazać ten jeden najciekawszy. Rzecz prawie nie możliwa. Ale po dłuższym zastanowieniu na myśl przyszedł mi Park Mużakowski. Dlaczego akurat ten? Bo to jedyny obiekt na liście UNESCO wspólny dla Niemiec i Polski.
SREBYRNA, CZYLI BUŁGARSKIEJ LISTY UNESCO C.D…
Bułgaria pod względem ilości rezerwatów (16) zajmuje drugie miejsce na świecie. Jednym z nich jest wpisany w 1983 roku na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO rezerwat Srebyrna. Srebyrna to nazwa bułgarskiej wsi i jezioro, od którego swą nazwę wziął utworzony na tym terenie rezerwat przyrody. Srebyrna to także nazwa początkowego odcinka rzeki Wisoczica. Rezerwat zlokalizowany jest ok. 18 km na zachód od miasta Silistra i ok. 2 km na południe od rzeki Dunaj. Utworzony został w 1948 r. Granicami rezerwatu został łącznie objęty obszar 600ha.
Na terenie rezerwatu występuje bardzo bogata flora i fauna Głębokość jeziora Srebyrna dochodzi do 3 metrów Brzegi jeziora porastają trzciny, których wysokość dochodzi do 7 metrów. Stanowi do doskonałe warunki dla wielu gatunków ptaków takich jak: pelikany, kormorany, czaple, łabędź niemy, gęś gęgawa, błotniak stawowy. Nie dziwi więc mnogość występującego na tym terenie ptactwa. Łącznie na terenie rezerwatu występuje 179 przedstawicieli ptasiego świata. Rezerwat odgrywa niezwykle ważną rolę w ekosystemie, gdyż jest jednym z punktów przystankowym na szlaku migracyjnym ptaków podróżujących pomiędzy Europą a Afryką. O tym, jak istotna dla życia wielu stworzeń jest Srebyrna świadczy fakt włączenia jej do Konwenciji Ramsarskiej terenów podmokłych o znaczeniu ekologicznym.
Oprócz ptaków na obszarze chronionym żyje 39 gatunków ssaków. Wśród nich wymienić można wydrę oraz szczura wodnego. Występuje tu również 10 gatunków ryb, 21 gadów i płazów.
Nad jeziorem Srebyrna znajduje się muzeum przyrodnicze i ośrodek badawczy środowiska. W muzeum zobaczyć można kolekcję wypchanych zwierząt występujących na terenie rezerwatu.
Nad brzegiem rzeki Rusenski Łom…
Bułgaria to jeden z tych krajów, które mogą poszczycić się pięknymi zabytkami wpisanymi na Światową Listę Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Wśród nich znalazły się m.in. niezwykłe cerkwie położone ok. 4 km od miejscowości Iwanowo nad rzeką Rusenski Łom Te jedyne w swoim rodzaju średniowieczne kościoły, kaplice i klasztory zostały wykute w skale. Ich wyjątkowość podkreślają świetnie zachowane freski przedstawiające przede wszystkim darczyńców przynoszących różnego rodzaju kosztowności. Wśród hojnych gości wspomagających ten jedyny w swoim rodzaju kompleks klasztorny znaleźli się sami carowie Bułgarii: Iwan Aleksander i Iwan Asen II. Na freskach zostały upamiętnione również takie wydarzenia jak Męka Pańska, wjazd do Jerozolimy, zaparcie się Piotra.
Kto nie widział Pamukkale ten nie widział Turcji wcale.
Będą w Turcji nie można zapomnieć o wybraniu się na wycieczkę do Pamukkale i antycznego miasta Hierapolis. Pamukkale to wapienna góra znajdująca się w pobliżu miasta Denizli. Pamukkale oznacza dosłownie – zamek z bawełny. Nad Pamukkale znajduje się starożytne miasto Hierapolis, które pełniło rolę uzdrowiska. Woda wypływająca ze wzgórza, na którym stoi antyczne miasto jest bardzo bogata w wapień. Wapień osadzał się na zboczu, tworząc kaskadę, zwaną tarasami lub basenami. Osad odkładał się wzdłuż i wszerz całego zbocza tworząc trawertyny. Wapień osiadł na obszarze około 4km2. Progi każdego z trawertynowych basenów są zakończone śnieżnobiałymi stalaktytami.
Po prostu Wersal!
Wystarczy spojrzeć na pałac wersalski, położony 18 km od Paryża, by przekonać się na własne oczy, dlaczego niemalże wszystkie przewodniki tak wiele uwagi poświęcają tej fascynującej budowli.
Największy pałac świata, od końca XVII w. do czasów rewolucji francuskiej, był wielkim placem budowy, okazałym obrazem epoki intensywnego tworzenia (barok). Symbol klasycznej doskonałości i władzy królewskiej cudownie ocalał od zniszczeń czasu. Pałac i jego okolica powróciły dzisiaj do dawnej świetności, dzięki wielu pracom renowacyjnym. Wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, jest najczęściej zwiedzanym zabytkiem Francji. Przez wielu uważany za najpiękniejszą siedzibę królewską odzwierciedlającą potęgę Króla Słońce.
Znawcy architektury mówią, że nie ma lepszego dowodu na to, że Rzym został przyćmiony przez Francję jako artystyczne centrum Europy, niż właśnie pałac w Wersalu. Jest on czymś więcej, niż tylko próbą pokazania dominacji monarchii XVII-wiecznej Francji. Jego przepych i imponujące ogrody naśladowano w całej Europie.
Jednak początki budowli były raczej skromne – pałacyk myśliwski zbudowany w latach 1623 – 1631 dla Ludwika XIII. Dopiero 30 lat później Ludwik XIV zdecydował, że w tym miejscu powstanie siedziba nowego francuskiego rządu i dworu. Skala budynku myśliwskiego nie dorównywała ambicjom króla i rozpoczęła się realizowana etapami rozbudowa, która przeciągnęła się aż do końca XVIII wieku. Pierwszy etap stanowiło obudowanie oryginalnego pałacyku, powstał wówczas zamknięty z trzech stron dziedziniec bezpośrednio przed główną fasadą i środkowa część fasady ogrodowej. W tym samym czasie rozpoczęto realizację geometrycznych ogrodów, które rozciągają się po zachodniej stronie pałacu.
W drugiej fazie rozbudowy jeden z głównych architektów francuskich, J.H. Mansart ,wydłużył fasadę ogrodową tworząc pierzeję (frontowa ścianę zabudowy) o długości 402 m. Ponadto wzbogacił pałac o 70-metrową Galerię Zwierciadlaną i bardzo piękną Kaplicę Królewską. Na ostatnim etapie prac (1770-1772) na zakończeniu północnego skrzydła dodano operę.
Podsumowując można stwierdzić, że dziś zwiedzający mają do czynienia nie z pałacem, ale raczej z budowlą zawierającą niezwykle sformalizowane miniaturowe miasto. Miejscami, które trzeba zobaczyć są: Wielkie Apartamenty Króla i Królowej, Galeria Zwierciadlana, widok na park z zamkowego tarasu, Grand Trianon i ogród angielski.
Nesebyr w nowej krasie
Nesebyr to piękne bułgarskie miasto położone w obwodzie Burgas. Położone tym piękniej, bo na malowniczym półwyspie oblanym ze wszech stron wodami Morza Czarnego. Miasto ze względu na swoje walory architektoniczne (jest to rezerwat zarówno archeologiczny jak i architektoniczny) zostało wpisane w 1983 roku na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Od zeszłego tygodnia można podziwiać nocą w nowej pięknej oprawie. Stare miasto rozbłysło bowiem nowym blaskiem, a to za sprawą nowego oświetlenia. W Nesebyrze na głównej promenadzie zainstalowano 68 nowych diodowych latarni nadających wieczornym spacerom więcej uroku i romantyzmu.
Zabytkowe miasta Chorwacji
Poza wyjątkowymi walorami przyrodniczymi, Chorwacja słynie ze wspaniałego dziedzictwa kulturowego. Kraj ma do zaoferowania liczne pozostałości rzymskie i weneckie, które należą do prawdziwych pereł architektury i kultury w skali światowej. Chorwacja może poszczycić się bogatym folklorem, kultywowanymi zwyczajami, tradycyjnymi strojami i przysmakami kuchni regionalnych. Z powyższymi elementami można zapoznać się korzystając z bogatego kalendarza imprez kulturalnych.
Chyba najbardziej rozpoznawalnym i kojarzonym z Chorwacją miejscem jest Dubrownik, który zyskał sobie zaszczytne określenie
Najpiękniejsze miejsca Chorwacji
W basenie Morza Śródziemnego spotykamy wiele niezwykłych zakątków, wyjątkowych pod względem klimatu i krajobrazu. A szczególnie uprzywilejowana jest tutaj Chorwacja, obdarzona przez naturę tak wieloma cudami przyrody. Kraj przyciąga ciepłym klimatem i słońcem, oszałamia unikalnymi krajobrazami wybrzeża i przybrzeżnych wysp. Wspaniałe plaże, należące do najpiękniejszych w Europie przyciągają rzesze turystów spragnionych słońca. Krystalicznie czysta woda w różnych odcieniach turkusu, bogactwo podwodnego świata, wciąż nieskażonego przez cywilizację, zachęcają do morskich eskapad, zarówno amatorów, jak i wprawionych wilków morskich. Do tego dołączają rozkosze podniebienia, gwarantowane dzięki specjałom lokalnych kuchni. Czy można sobie wyobrazić lepsze miejsce do wypoczynku?








